Fjalori
BUÇKURIT

BUÇKURÍT vep., ~A, ~UR 1. jokal., kryes. v. III Fut turirin në bar, në tagji. Buçkurit kafsha.
2. kal. Gërryen me buçkë. E kishte buçkuritur thiu arën.


Rezultate të ngjashme

►BUÇKURÍT/ET jovep., ~(u), ~UR pës., vet. v. III e BUÇKURÍT.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUÇKURÍTJ/E,~A f. Veprimi kur buçkurit diçka; gërryerje e tokës me buçkë. Buçkuritja e tokës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.