Fjalori
BUÇ

BUÇ ndajf. Mënyrë loje barinjsh me një gur të vendosur mbi një tjetër, që gjuhet për t’u rrëzuar nga një largësi rreth dhjetë metra, për të qenë fitues. Luajnë buç.

BUÇ

BUÇ,~II m. sh. ~E, ~ET krahin. Xhungë, bullungë. Buçi i lisit. Buçi i gishtit. Iu bë një buç. Vë buç nxjerr bark, fryhet më një anë.

BUÇ

BUÇ,~III m. sh. ~A, ~AT 1. zool., bised. Gjarpër; nepërkë. Këmisha e buçit. Bar buçi (bot.).
2. folk. Qenie e përrallave për të trembur fëmijët; gogol. U tremb fëmija nga buçi. -erdhi buçi, po fli!
3. bot. (lat. Geranium pusillum) Bar gjarpri, rruka e malit, bar buçi.
Sin.: gogol, buzhel, gogoc, kokodhon, kore, manxhuk, shpif.

BUC

BUC,~I m. sh. ~A, ~AT Gishti i vogël i dorës a i këmbës. Ndrydhi bucin.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BUÇET
BUÇET

BÚÇ/ET vep., ~(u), ~UR jokal., vet. v. III Hiqet, merr qen (për bushtrën); mbarset.


Rezultate të ngjashme

BUÇÁK,~E mb. Trupvogël. Djalë buçak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUÇÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Këlyshi i buçes.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUÇ/ÁS vep., ~ÍTA, ~ÍTUR jokal. 1. Thërras fort, bërtas me të madhe. Buçet nga zemërimi. Buçiste nga dhembjet. Flasin e buçasin.2. vet. v. III Lëshon një zhurmë a krismë të fortë e…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚÇE mb. Që e ka fytyrën të mbushur, e shëndoshë, buçkë. Fytyrat buçe e rrumbullake.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Bushtër. Buçe e zezë. Ia hoqi zinxhirin buçes. Buçes, po s’e luajti bishtin, s’i ngjiten qentë prapa. (fj. u.).2. Femra e ujkut; ujkonjë.3. fig., keq. O…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚÇ/ET vep., ~(u), ~UR jokal., vet. v. III Hiqet, merr qen (për bushtrën); mbarset.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUÇÍ,~A f. sh. ~, ~TË bot. (lat. Dracunculus vulgaris; Arum dracunculus) Stërgjia.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚÇKO mb. 1. përk. Buçkan. Ç'fëmijë i lezetshëm e buçko!2. bised. Që është i shëndoshë e i mbushur në trup; që ka trup të lidhur e të shëndetshëm; topolak. Buçko fare.3. si em. m. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚÇKË mb. 1. I mbushur e gjithë tul (për faqet, për duart etj.). Faqe buçka. Dorë buçkë.2. I shëndoshë e i mbushur në fytyrë; topolak, rrumbullak (për njerëzit). Vajzë buçkë. Është…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚÇK/Ë,~AI f. kryes. sh. ~A, ~AT 1. përk. Bulçi, faqe (thuhet sidomos për fëmijët). - Mos i fryj buçkat!2. zvog. Bukë e vogël. I poqi buçkat në furrë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.