Fjalori
BRUKË

BRÚK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. (lat. Tamarix parviflora; Tamarix canariensis; Tamarix gallica) Dru a shkurre e viseve mesdhetare, me gjetheholla si leskra e me lulegrumbulluaratufë, që rritet zakonisht afër ujërave; marenë.
2. Kaçube; gëmushë. U pengua në një brukë.
Sin.: marenë, marenëkuqe, gëmushë, konopishtë, rakitë, kaçubë, çufër, çubë.


Rezultate të ngjashme

BRÚKNJ/E,~A f. sh. ~A, ~AT kopsht. Dardhë kokërrmadhe e me ngjyrë si në të verdhë, që piqet në korrik. Bruknjat i vilnim të parat.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BRUKTH,~I m. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Narcisus pseudonarcissus) Bimë që në rrënjë lëshon një kokërr të madhe si patate, me lëkurë të zezë e me shumë fije të holla. Rrënjë brukthi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BRUKÚLL/E,~JA f., gjell. Lloj bukëvaleje që piqet në vatër, e mbuluar me prush.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.