Fjalori
BRONK

BRONK,~U m. kryes. sh. ~E, ~ET anat. Çdonjëra nga të dy degët që ndahen nga trakeja, nëpër të cilat ajri shkon në mushkëri. Bronku i djathtë (i majtë). Bronket e mëdha (e vogla). Bronket e mushkërive. Sëmundja e bronkeve. Zgjerim jonormal i bronkeve. Kanceri i bronkeve.

Rezultate të ngjashme

BRONKIAL

BRONKIÁL,~E mb., anat. Që lidhet me bronket, i bronkeve. Trungu bronkial. Sistemi bronkial. Gjëndrat bronkiale. Frymëmarrja bronkiale. Astma bronkiale (mjek.). Sëmundje bronkiale.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONKIOLË

BRONKIÓL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT anat. Gyp i vogël i bronkeve që përfundon me një hojëz. Në bronkiolë ka qeliza të indeve të muskujve. Bllokim i bronkiolave. Bronkiolat e frymëmarrjes.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONKIT

BRONKÍT,~I m. sh. ~E, ~ET mjek. Sëmundje e bronkeve që shfaqet me skuqjen dhe me ënjtjen e cipës së tyre, mahisje e bronkeve. Bronkit kronik (akut). Bronkit ngjitës. I sëmurë me br…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONZ

BRONZ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Metal jo i thjeshtë me ngjyrë kafe të çelët, që del nga lidhja e bakrit me kallajin e me zinkun, tunxh. Bronz i pastër. Medalje (përmendore) bronzi. Pluh…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONZIM

BRONZÍM,~I m. 1. mek. Veprimi kur bronzoj diçka; veshje me bronz e sipërfaqes së diçkaje; lyerje e sipërfaqes së një sendi me pluhur bronzi të përzier me lëndë ngjitëse. Bronzimi i…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONZINË

BRONZÍN/Ë,~A f. sh. ~E, ~ET mek. Veshje cilindrike prej bronzi për të zvogëluar fërkimin e boshteve etj. Bronzina e boshtit (e pompës). Dëmtimi (konsumimi) i bronzinave. Bronzina t…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONZOHEM

►BRONZ/ÓHEM jovep. ~ÚA (u), ~ÚAR 1. vetv. Marr ngjyrën e bronzit. U bronzova në plazh.2. pës. e BRONZÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONZOJ

BRONZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. mek. Vesh me bronz sipërfaqen e diçkaje; lyej sipërfaqen e një sendi me pluhur bronzi të përzier me lëndë ngjitëse. Bronzoi një statujë të vogël. …

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONZTË

BRÓNZTË (i, e) mb. 1. Që është bërë prej bronzi, që është punuar me bronz. Bust i bronztë. Statujë e bronztë. Koka e bronztë e bustit. Kalë i bronztë. Medalje e bronztë.2. fig. Që …

Shfaq përkufizimin e plotë →
BRONZUAR

BRONZÚAR (i, e) mb. 1. mek. I veshur me bronz; i lyer me ngjyrë bronzi. Mburojë e bronzuar.2. fig. I nxirë në diell, i bronztë. Trup i bronzuar. Fytyrë e bronzuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë