Fjalori
BREJTAN

BREJTÁN,~E mb. 1. Brejtës.
2. Gërryes, gërmitës.
3. fig., keq. Që nuk rri dot pa përfituar diçka për vete, i pëlqen e përpiqethajë e të pijëkurriz të të tjerëve, që i bie qylit. Është brejtan, s’i rri dhëmbi pa gjë.
4. Shumë i dobët, i ligur; kufomë e gjallë.


Rezultate të ngjashme

BREJTÁR,~E mb., zool. Që është i rendit të brejtësve; që ha duke brejtur; që e bren ushqimin, brejtës, brejtan. Kafshë brejtare.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BREJTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Brejtës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BREJTÁRË,~T m. vet. sh., zool. Grupi i kafshëve brejtëse (si ketri, shqarthi, lepuri, miu etj.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.