Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
BREJ vep., ~TA, ~TUR 1. kal. E bëj grimca-grimca pak e nga pak diçka të fortë (me dhëmbë a me një vegël). Brej bukën. Brej me dhëmbë. Miu bren letrën. Qeni bren kockat. Mola bren rrobat. Uria bren gurët. (fj. u.). Krimbi bren drurin. (fj. u.). Kush ka dhëmb të fortë, bren edhe kockën. (fj. u.). Konopi i butë bren gurin e fortë. (fj. u.).
2. kal., vet. v. III E ha pak e nga pak, e gërryen; e dëmton duke e kruar e duke i hequr grimca pak nga pak. Ndryshku bren hekurin. Pusi e brejti litarin. Era bren tokën. Shiu bren shkëmbinjtë. Uji që derdhet njëherësh e lan dheun, uji që bie pikë-pikë e bren gurin. (fj. u.). Dalëngadalë bren miu arrën. (fj. u.).
3. jokal., vet. v. III Më kruhet shumë, më ha. I brente trupi (koka). Më brejnë duart.
4. fig., jokal., vet. v. III (me trajtë të shkurtër përemërore). Më shqetëson a më ngacmon vazhdimisht diçka; më mundon shumë përbrenda, s’më lë të qetë; më pikon në zemër (në shpirt). E bren ndërgjegjja. Më bren malli për dikë. Më bren meraku. E bren dyshimi (smira). Më bren zemrën (shpirtin). E brejnë kontradiktat. Smira e bren zemrën e njeriut. (fj. u.).
5. fig., kal. Kuptoj, mësoj, përvetësoj; e bluaj. E brej mësimin.
✱Sin.: grij, grimcoj, thërrmoj, ha, gërryej, shkoq, bluaj, skërmit, imshtoj, gërmit (gërmis), ronit, nduk, kruhet, mundon.
♦ Bren (ha) çelikun (*hekurin) (me dhëmbë) (dikush). E bren (e ha) *krimbi (dikë). Më bren (më ha, më gërryen) *përbrenda. Më bren (më ha) *zemra (te dikush a te diçka). Më bren *zemrën (diçka).
BREJ vep., ~TA, ~TUR 1. kal. E bëj grimca-grimca pak e nga pak diçka të fortë (me dhëmbë a me një vegël). Brej bukën. Brej me dhëmbë. Miu bren letrën. Qeni bren kockat. Mola bren r…
Shfaq përkufizimin e plotë →BRÉJC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Thikë e vogël pa dorezë; thikë e vjetër a teh brisku për të kruar bukën, magjen etj.; brisk i keq. E mprehtë si brejcë. Gërryej me brejcë. Brejcë që s’…
Shfaq përkufizimin e plotë →BREJTÁN,~E mb. 1. Brejtës.2. Gërryes, gërmitës.3. fig., keq. Që nuk rri dot pa përfituar diçka për vete, që i pëlqen e përpiqet të hajë e të pijë në kurriz të të tjerëve, që i bie …
Shfaq përkufizimin e plotë →BREJTÁR,~E mb., zool. Që është i rendit të brejtësve; që ha duke brejtur; që e bren ushqimin, brejtës, brejtan. Kafshë brejtare.
Shfaq përkufizimin e plotë →BREJTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Brejtës.
Shfaq përkufizimin e plotë →BRÉJTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur brej diçka; brerje, grirje, grimcim, thërrmim, imshtim, gërryerje.2. mjek. Brejë. Brejtja ose dergja e keqe, njësoj janë.3. fig. Mundim, g…
Shfaq përkufizimin e plotë →BRÉJTUR (i, e) mb. 1. Që është ngrënë në një vend, që është grirë vende-vende; që është dëmtuar nga brejtja; i gërryer nga faktorë atmosferikë. Jakë e brejtur. Dhëmb i brejtur. Shk…
Shfaq përkufizimin e plotë →BRÉJTUR,~IT (të) as. 1. Brejtje. Krimbi nuk pushon së brejturi. Kapaku i poshtëm është shqitur nga të brejturit e molës.2. mjek., bised. Sifiliz, gërdec, frëngjyzë. Mbaroi nga të b…
Shfaq përkufizimin e plotë →BRÉJTËS,~E mb. 1. zool. Që ushqehet duke brejtur bimë, që e bren ushqimin, brejtar, brejtan; që bën pjesë në rendin e brejtësve. Kafshë brejtëse. Kandërr brejtëse.2. Që ka vetinë t…
Shfaq përkufizimin e plotë →BRÉJTËS,~I m. sh. ~, ~IT zool. Kafshë gjitare (si ketri, shqarthi, lepuri, miu etj.), që i ka dhëmbët e parë të zhvilluar e të mprehtë dhe që ushqehet duke brejtur bimë e sende të …
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë