Fjalori
BLEJ

BLE/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. Marr një mall në një dyqan ose marr diçka nga një tjetër, duke e paguar me të holla; kund. shes. Blej një palë këpucë (një këmishë, tre metra stof, mish, gjalpë, vezë). Blej një radio (një tryezë...). Bleu një shtëpi. E bleu shtrenjtë (lirë). E bleu me paradorë. Bleu me shumicë (me pakicë). Shet e blen. Këpucën blije sipas këmbës. (fj. u.) Më mirëdishblesh, se të shesësh. (fj. u.).
2. edhe fig. Më biedorë diçka; e bëj timen; e zgjedh a e porosit për vete; shtiedorë a në përdorim.
3. keq. Bëj për vete dikë me anë të ryshfetit, i jap mitë ose dhurata për ta kthyer nga ana ime. E bleu me dhurata. Moj mike, kushgënjeu, / Dheshiti a të bleu? (folk.).
4. fig., bised. Kuptoj domethënien e diçkaje, e rrok diçka me mend; ia kuptoj mendimin a qëllimin, e marr vesh ku e ka. Ia bleu fjalën (mendjen).
5. fig., bised. Përfitoj nga mendimet a nga aftësitë e dikujt; përpiqemmarr vesh diçka prej dikujt; përvetësoj, thith; kund. shes. Blen mend. Fëmija blen shumë mëson shumë prej rriturve. Nuk mjafton vetëmshesësh mend, por edheblesh ngatjerët. (fj. u.).
Bli *ditë e shko (dikush). Blen *mend (dikush). I blej *mendjen (dikujt). *Shet e blen (dikush). Të *shet e të blen (dikush). *Shet e nuk blen (dikush).


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BLE
BLE

BLE,~JA f. sh. ~, ~TË Lëvore peme e dredhur si litar për të hedhur gurë; hobe, bahe.

BLE

BLE,~UI m. sh. ~J, ~JTË 1. Vëllim i një libri. Bleu i parë i Visareve të Kombit. Botoi bleun e dytë.
2. bised. Bashkë leshi; tufëz flokësh a fijesh. Ble leshi. Ble flokësh. Blejmirëpaska rritur ajo dele. (folk.).
3. Tufë lulesh; buqetë. Mori një ble me lule.
4. Gjethembështjell lakrën.
5. Ashkël e çarë në dru, por e pashkëputur; cifël.

BLE

BLE,~UII m. sh. ~J, ~JTË zool. (lat. Anomala vitis) Insekt i zi me krahëgjelbër, që rri nëpër plehra a nëpër shpendra.

BLE

BLE,~UIII m. sh. ~J, ~JTË Dellpjesën e brendshmedisa perimeve a të mishit. Mishi me blej nuk hahet. I mbeti dhëmbi në një ble.


Rezultate të ngjashme

BLEJZÍM,~I m. Veprimi kur blejzojmë a kur blejzohet diçka; të bërët tufa-tufa; kthim në tufa.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►BLEJZ/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III 1. vetv. Bëhet tufa-tufa. Leshi, liri, kërpi blejzohen.2. pës. e BLEJZÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BLEJZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Kthej në blej, e bëj tufa-tufa. E blejzoi kërpin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BLEJZÚAR (i, e) mb. Që është blejzuar, i bërë blej-blej. Kërp i blejzuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BLÉJZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Fije që del nga kërcelli i kërpit a i lirit të rrahur dhe që përdoret për litarë, për thasë etj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BLÉJ/Ë,~A f. Blerje, të blerët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.