Fjalori
BIZBIQKË

BIZBÍQKË mb., keq. Që nuk i pushon goja, që flet shumë e pa pushim, fjalamane, llafazane; që flet me pesë gojë, që e ndal diellin me fjalë. E ka gojën bizbiqkë.


Rezultate të ngjashme

BIZBÍQ,~E mb., krahin. 1. I dobët dhe i pistë (zakonisht për delet).2. fig., keq. Që s’ka karakter e parime, i paqëndrueshëm, që e ha fjalën, i pandershëm; ç’pështyn në mëngjes e l…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BIZBÍQ,~I m., bised. 1. Ushqim i patretur në stomakun e kafshës.2. Lëndë bimore ende e pakalbëzuar në tokë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.