Fjalori
BISHTPELËZ

BISHTPÉLËZ,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Festuca elatior) Bimë barishtore shumëvjeçare me kërcellhollë, me gjethe si të grurit, me lulebashkuarakrye si fshesë ose si kalli, që rritet zakonisht ndër livadhe dheshërben si ushqim për kafshët; bimël. Bishtpelëza e kuqe. Bishtpelëz e lartë. Bishtpelëz delesh.
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa llojekësaj bime. Bishtpelëza si kallm (lat. Festuca arundinaceae) bimë barishtore shumëvjeçare e grupit të bishtpelëzave, me kërcell deri një metërlartë, me kalli si të grurit, që shërben kryesisht si ushqim për gjedhin. Bishtpelëza e Korabit (lat. Festuca korabensis) bimë shumëvjeçare tufore e familjes graminore, me kërcell deri tridhjetë-dyzet centimetra, me gjethe shumëngushta, pakforta e me lulesëpërbërë nga kallinjshumtë. Bishtpelëza e livadheve (lat. Festuca pratensis) bimë barishtore shumëvjeçare e grupit të bishtpelëzave, me kërcell deri një metërlartë, me kalli si të thekrës, që rritet kryesishttoka me lagështirë.


Rezultate të ngjashme

BISHTPALL/ÚA,~ÓI m., bot. (lat. Padina pavonia, Padina pavonica) Algë ngjyrëkafe në trajtë freskoreje; lloj kërpudhe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BISHTPALÚAR mb. 1. Bishtmbledhur.2. fig., keq. I mundur, i turpëruar; i poshtëruar; pendërënë; kund. bishtpërpjetë. Erdhi bishtpërpjetë e shkoi bishtpaluar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BISHTPÉN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Bishti i penës për të shkruar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BISHTPLLAKÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Lugë e drunjtë me bisht të gjerë e të sheshtë si pllakë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BISHTPRÉRË mb. 1. Që e ka bishtin të prerë (për kafshët). Qen bishtprerë.2. fig. Që nuk ka përkrahje nga të tjerët; që nuk ka ndikim tek të tjerët (për njerëzit), s’do t’ia dijë ku…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BISHTPÚPËL mb. Që ka një pupël në fund të bishtit. Shigjetë bishtpupël shigjetë e vogël me një pupël në fund, që hidhet me dorë në një tabelë të rrumbullakët me rreze e rrathë sipa…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BISHTPËRDRÉDHUR mb. 1. Që e ka bishtin të përdredhur. Qen bishtpërdredhur.2. fig., përçm. Bishtdredhur, bishtlëvizur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BISHTPËRDRÉDHUR,~A f. sh. ~A, ~AT fig., përçm. Femër e përdalë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BISHTPËRPJÉTË mb. 1. Që e mban bishtin të ngritur përpjetë; bishtcakërr. Kafshë bishtpërpjetë.2. fig., keq. Që mbahet me të madh pa pasur ndonjë vlerë, mendjemadh, fodull; që sille…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.