Fjalori
BISHTJE

BÍSHTJE mb. Që ka bishtgjatë (për disa pemë). Dardhë bishtje dardhë me kokërrvogël, me bishtgjatë e me ngjyrëverdhë.

BISHTJE

BÍSHTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Enë për gjellë, me bishtgjatë; bishtore.
2. Nënbishte, nënbarkëz.
3. Dardhë me bishtgjatë, bishtël.
Sin.: bishtore, nënbishte, nënbarkëz, bishtël.

BISHTJE

BÍSHTJE,~T f. vet. sh. Degëtmbeten pas krasitjes së një peme. I mblodhi bishtjet për zjarr.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.