Fjalori
BISHTBARDHË

BISHTBÁRDHË mb. 1. Që e ka bishtinbardhë. Lopë (dele) bishtbardhë. Shkon një zogë bishtbardhë, / Me një polloggojë. (folk.).
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitemrit.

BISHTBARDHË

BISHTBÁRDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. 1. (lat. Hirundo megaensis) Zog i viseve malore tropikale e nëntropikale, i vogël sa dallëndyshja, që i ka pendët ngjyrë hiri dhe bishtinbardhë; laraskë. Bishtbardhë gushëzezë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.