Fjalori
BILBIL

BILBÍL,~E mb., fig. 1.këndon shumë bukur. E ka zërin bilbil.
2.flet shpejt e bukur. E ka gjuhën bilbil. Është bilbil nga goja.
3. është i mprehtë, që e kap shpejt diçka; mendjehollë, e ndan qimenkatërsh (më dysh). I ka veshët bilbil.
4. I mirë e i bukur. E ka djalin bilbil.

BILBIL

BILBÍL,~II m. sh. ~A, ~AT 1. zool. (lat. Erithacus luscinia; Luscinia megarhynchos; Sylvia luscinia) Zog i vogël shtegtar me puplapërhimebark dhemurrme te krahët, që njihet si këngëtari më i mirë ndër gjithë zogjtë. bilbili. Kënga e bilbilit. Foleja e bilbilit. Fabula e bilbilit dhe e thëllëzës. Këndon si bilbil. O bilbil ta bëra benë, / Në ta gjetsha dot folenë.... (folk.). Nga një thellësirë, ta dëgjova zërin, / Ti ishe bilbil, më dole thëllëzë. (folk.). Fëmija është bilbili i shtëpisë. (fj. u.). Nuk këndon bilbili kur i vë galën (sorrën) pranë (në kuvli). (fj. u.). Bilbili te kafazi nuk këndon nga qejfi, po nga marazi. (fj. u.). Nuk vishet korbi me pendët e bilbilit. (fj. u.). Kur hyn sorratrëndafil, i duket vetja bilbil. (fj. u.).
2. zool. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa llojekëtij zogu. Bilbil kallmishtash (i kallmishtave) (lat. Acrocephalus arundinaceus) një nga zogjtë këngëtarë më të përhapur, që dallohet nga bilbili i zakonshëm për nga gjatësia e trupit dhe mënyra si këndon. Bilbil kënete (i kënetave) (lat. Cettia cetti) zog i vogël këngëtar i viseve me klimëbutë a të ngrohtë. Bilbil uji (i ujit) (lat. Alcedo atthis) shpend me këmbë pa membranë, që kridhetujëracekëta dhe ecënfundtyre për të gjuajtur; bilbil peshkatar.
3. Mjet i vogël me një pip, të cilit i fryjmë për të nxjerrë fërshëllimë. Bilbil druri. Bilbili i gjyqtarit të lojës (i policit, i rojës). Bilbil fëmijësh. Fërshëllima e bilbilit. Lugë me bilbil. I ra (i fryu) bilbilit. - Bjeri bilbilitmblidhen!
4. fig., poet. Trim; luftëtar. Nëpër shekuj krahëndritur / Trembëdhjetë bilbilat vijnë. (folk.).
U bilbil (dikush) u ndreq, u si duhet, sillet mirë (për njerëz që nuk kanë qenërregullt); u lule; u nuse. Kur të bëhet laraska bilbil kurrë, asnjëherë; kur të bëhet grerëza bletë; kur të këndojë sorra si bilbili. Bilbil gjyzari figurë e përrallave popullore: bilbil me zë shumëbukur, që paraqitet sikur bën çudira; fig. këngëtar me zë të bukur. (Është) bilbil nga goja (dikush) flet lirshëm e bukur, është i zoti i gojës; e ka gojën bilbil. Bilbilkafaz njeri i mirë e i zoti, që i ka të gjitha për të jetuar, por nuk ka liri; është pa liri e pa shpresë. E ka gojën bilbil (dikush) shih është bilbil nga goja (dikush). I ka veshët bilbil (dikush) dëgjon shumë mirë, është i mprehtë nga veshët; i ka veshët pipëz. këndojnë bilbilat iron. kam shumë halle a telashe e nuk di ç’të bëj; zien (më mizëron) koka; më këndojnë dyzet gjela (mbi kokë).

BILBIL

BILBÍL,~III m. sh. ~A, ~AT Rrip i shkurtër prej hekuri me një grep, që mbërthehet në një derë, në një dritare etj. për ta mbyllur, duke e futur grepin në një unazë; reze për të mbyllur dritaret. Bilbila për dritare. Bilbil i ndryshkur.
Sin.: reze, gozhdar, kajnacë, bakllama, zemberek.

BILBIL

BILBÍL,~IIII m. sh. ~A, ~AT Hell akulli, ehull, kitë. Bilbil akulli.


Rezultate të ngjashme

BILBILÁJK/Ë, ~A sh. ~A, ~AT muz. Pipëz prej kashte thekre.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBILBÁRDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Leucojum aestivum) Bimë me zhardhok, me gjethe të gjata e me lule të bardha si zile në majë të kërcellit, që japin erë të mirë. Bilbilbar…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBÍL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET zool. Bilbileshë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBILÉSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. Femra e bilbilit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBILGJYZÁR,~I m. 1. mit. Figurë e përrallave popullore që përshkruhet si bilbil me zë shumë të bukur e që bën çudira. E zbut zërin, e ëmbëlson, tamam si bilbilgjyzari.2. fig. Nje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBILÍ,~TË f. vet. sh., bised. Këngë dashurie.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBÍLK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Lodër balte në formë zogu me bisht.2. muz. Lloj vegle muzikore. Bëri një bilbilkë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBIL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. 1. Këndoj si bilbil. Zogjtë bilbilonin nëpër degë. Nuset këngët s’i pushojnë, / Nëpër oda bilbilojnë. (folk.).2. iron. Ligjëroj, flas shumë e pa v…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBÍLTH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. (lat. Locustella luscinoides; Sylvia curruca) Zog shtegtar i përhimë, i viseve të ngrohta, që cicëron buzë mbrëmjes si cinxri. Bilbilthi këngëta…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BILBILÚSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. euf. Bile. Nxjerr bilbilushin të bëjë çiçin.2. fig., përçm. Njeri mendjelehtë; fig. gjel gollak, grifshë zabeli.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.