Fjalori
BETON

BETÓN,~I m. ndërt. Përzierje e çimentos me zhavorr e me ujë, që bëhet shumë e fortë kur thahet dhe që përdoret si lëndë ndërtimi. Urë (digë, shtyllë) betoni. Shtresë betoni. Nyjë betoni. Bëj beton. Mbush (vesh) me beton. Shtroj (hedh) betonin.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BETOJ
BETOJ

BET/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR libr., kal. E lidh me be dikë, e vë në be; i lutem shumë, i përgjërohem; benoj. E betoi me be të madhe.

Rezultate të ngjashme

BETONIER

BETONIÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT ndërt. Ai që përgatit beton, betonues.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETONIM

BETONÍM,~I m. sh. ~E, ~ET ndërt. Veprimi kur betonoj a kur betonohet diçka; shtrim, mbushje a veshje me beton. Punëtor i betonimit. Bënë betonimin.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETONIST

BETONÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT ndërt. Punëtor që përgatit beton, betonier, betonues.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETONOJ

BETON/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. ndërt. Mbush, vesh ose shtroj diçka me beton; forcoj me beton. Betonojnë këmbët e urës (murin, tunelin, themelet).2. fig., keq. Dëmtoj rëndë mjedi…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETONTË

BETÓNT/Ë (i, e) mb., ndërt. 1. Që është bërë prej betoni; i veshur me beton. Shtyllë (urë, pistë) e betontë. Mur i betontë. Tempull i betontë.2. fig. I fortë e i qëndrueshëm si bet…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETONUAR

BETONÚAR (i, e) mb. 1. ndërt. Që është shtruar a që është veshur me beton; i përforcuar me beton. Shesh i betonuar. Këmbësore të betonuara. Sipërfaqe (urë) e betonuar. Pozicion i b…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETONUES

BETONÚES,~E mb., ndërt. Që shërben për gatimin e betonit. Material betonues.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETOHEM

►BET/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. Përmend një gjë të shtrenjtë a të shenjtë për ta siguruar dikë se them të vërtetën ose se do ta kryej diçka patjetër, bëj be, përbetohem, …

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETOJ

BET/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR libr., kal. E lidh me be dikë, e vë në be; i lutem shumë, i përgjërohem; benoj. E betoi me be të madhe.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BETOR

BETÓR,~E mb. 1. Që bën be shpesh, që betohet rëndom, që nuk lë rast pa u betuar.2. etnogr. Që të detyron të betohesh. Loja e kësulave është betore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë