Fjalori
BELKËPUTUR

BELKËPÚTUR mb. 1. Që e ka belin shumëhollë, meskëputur; kund. beltrashë. Vajzë belkëputur. Bukuroshja belkëputur. Kur ulesh nga mali, / O moj vajzë e bukur, / Supegjerë e belkëputur. (folk.).
2. si em. f. Sipas kuptimitmbiemrit. Belkëputura flokëgështenjë, / Ç’pate që s’më erdhe mbrëmë. (folk.). Thonë ç’e zuri trimi, / O moj belkëputurën. (folk.).

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.