Fjalori
BELHOLLË

BELHÓLLË mb. 1. Që e ka belinngushtë, meshollë; kund. beltrashë. Vajzë (grua) belhollë.
2. si em. f. Sipas kuptimitmbiemrit. Lot belholla me një mollë, / Hidh përpjetë e prit me dorë. (folk.). Mana gjeta, mana mblodha, / Po m’i hëngri ajo belholla. (folk.). Na del e na hyn një belhollë, / I thotë babait - Martomë! (folk.).
Sin.: meshollë, belkëputur, meskëputur.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.