Fjalori
BELB

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BELBEM
BELBEM

BÉLB/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Bëhem i belbër; nis të më merret goja kur flas, fillojbelbëzoj. Ishte belbur qysh fëmijë.


Rezultate të ngjashme

BELBACÁK,~E mb., shar. 1. I belbër. Ishte shumë belbacak. U bë belbacak.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Flet si belbacake. Edhe belbacakët do të flasin shkoqur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBÁK,~E mb. 1. I belbër.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBÁN,~E mb. 1. I belbër. Fëmijë belban.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBÁQ,~E mb., shar. Belbacak. Mbeti belbaq.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBÁZË ndajf., arb. Duke belbëzuar; belbueshëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉLB/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. zool. (lat. Anser fabalis) Patë e egër me trup të vogël, që kur këlthet, nxjerr me ndërprerje një zë të mbytur.2. fig. Grua a vajzë që flet me belbëzim…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉLB/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Bëhem i belbër; nis të më merret goja kur flas, filloj të belbëzoj. Ishte belbur qysh fëmijë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. Belushkë. Gjuanin belbica.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉLBJ/E,~JAI f. Marrje a mbajtje e gojës në të folur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉLBJ/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET 1. zool. (lat. Anser fabalis) Patë e egër me trup të vogël, që kur këlthet, nxjerr me ndërprerje një zë të mbytur.2. fig. Grua a vajzë që flet me belbë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELB/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Belbëzoj. Ai nuk flet mirë, belbon.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBÚC,~E mb., shar. 1. Belban.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBÚJË mb. 1. Belbëzujë.2. si em. f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBÚQ,~E mb. 1. I belbër.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉLBËR (i, e) mb. 1. Që i mbahet goja kur flet; që nuk i shqipton mirë fjalët. Fëmijë të belbër.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.Sin.: belban, belbacak, belbacuk, belb…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉLBËR ndajf. Duke m'u marrë goja, duke i shqiptuar keq fjalët; nëpër dhëmbë. Flet belbër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BELBËRÍ,~A f. Të qenët i belbër. Me një belbëri të lehtë. Me pak belbëri.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉLBËS,~E mb. 1. I belbër.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Belbësi merr vesh më mirë të belbëtit. (fj. u.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉLBËT (i, e) mb. 1. I belbër.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. I belbëti kupton të belbëtit. (fj. u.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.