Fjalori
BELAMADH

BELAMÁDH,~E mb., bised. Që u nxjerr vazhdimisht ngatërresatjerëve; belaqar. Njeri belamadh. - S’ka më belamadhe se ajo grua!

BELAMADH

BELA/MÁDH,~I m. sh. ~MËDHÉNJ, ~MËDHÉNJTË bised. Njeri që u nxjerr vazhdimisht kokëçarjetjerëve; njeriduamketë belamëdha; belaqar, belaçor. - Erdhi ai belamadhi, që mos i mbiftë fara! Të gjen belaja me belamëdhenjtë.


Rezultate të ngjashme

BELA/MÁDH/E,~JA f. sh. ~MËDHÁ, ~MËDHÁTË bised. Ajo që u nxjerr vazhdimisht kokëçarje të tjerëve; ajo që duam të ketë bela të mëdha. - Prite kur të të vijë belamadhja.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.