Fjalori
BEJTE

BÉJT/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET 1. let. Vjershë zakonisht me strofa prej dy vargjesh, karakteristike për poezinë e vendeveLindjes, që u përhap në Shqipëri në shekujt XVII-XVIII. Hartuesi i bejteve.
2. let. Vjershë lirike a humoristike e thurur aty për aty; shak. vjershë humoristike që dy veta ia ngrenë njëri-tjetritbisedë e sipër. Bën (nxjerr) bejte. I ngjiti bejte. Bejteshkop bejte që dy vetë krijojnë aty për aty për njëri-tjetrin, bejte hidh e prit. Po t’i qit nja dy a tri bejte, / Verja veshin, o moj dritë. (folk.).
3. keq. Vargje pa vlerë, vjershë e keqe. Shkruante bejte.


Rezultate të ngjashme

BEJTEXHÉSH/Ë,~A f. ~A, ~AT keq. 1. Bejtare.2. Ajo që shkruan vargje pa vlerë artistike, vjershëtare e keqe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEJTEXHÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Bejtar. Bejtexhinj shkodranë. Tradita e bejtexhinjve. Letërsia e bejtexhinjve. Ndikimi i folklorit te bejtexhinjtë.2. keq. Ai që shkruan vargje pa …

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÉJTA pj., krahin. Ndoshta, mbase, belqim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEJTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT arb. Bejtexhi. Bejtarë të dëgjuar. Bejtarë popullorë. Këngët përhapen nga bejtarët. U rri mes bejtarëve dhe rapsodëve të krahinës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEJTÁR/E,~JA f. ~E, ~ET Ajo që bën bejte, bejtexheshë; vjershëtare popullore që thur vargje lirike ose satirike, zakonisht aty për aty. Bejtare e Malësisë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.