Fjalori
BEHANE

BEHÁN/E,~IA m. sh. ~E, ~ET vjet. 1. Shkak, arsye, vang. Gjeti një behane për të mos ardhur.
2. Cen, gjymtim, e metë; njollë morale. Njeri me behane. Po t’i kallëzoj behanet e tyre. Dru pa krane e njeri pa behane nuk ka. (fj. u.).
3. Ngatërresë, keqkuptim. Prej tij s’vjen tjetër veç behane.
Sin.: shkak, pretekst, arsye, vang, cen, gjymtim, e metë, gand, ngatërresë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.