Fjalor i Madh i Gjuhës Shqipe 2026 — Fjalori Online | fjalori.online

Kërkimi kryesor në fjalor

Kërkim në kontekst

Fillon me

Mbaron me

BEFA

BEFÁ,~JA f. sh. ~, ~TË vjet. Peng. E la shtëpinë befa. E vuri tokën befa. Habere të mira s’ka, / Vlorën s’do ta lirojë, / Kërkon Skelën befa. (folk.). Ia bëri befanë (dikujt) e rrënoi krejt dikë, e shkatërroi nga ana ekonomike.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BEF

BEF

BEF palak. Beh₂. I ra në bef i ra papritur.
♦ Nuk ia bën syri bef (dikujt) shih nuk ia bën syri tërr (dikujt).

BEF

BEF vep., ~A, ~UR 1. jokal. Arrij papritmas; beh, dal, shfaqem.
2. fig., kal. I bie më qafë dikujt. Kot më befi, asnjë fjalë s’i thashë.
✱Sin.: beh, dal, shfaqem.

Rezultate të ngjashme

BEFAJË

BEFÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. Gjendje e vështirë, hall, shtrëngesë. E zuri befaja.✱Sin.: hall, e keqe, shtrëngesë, shtrëngicë, ngërmesë, rricë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFAS

BÉFAS ndajf. Në mënyrë të papritur dhe të menjëhershme; befasisht, papritur. Erdhi (hyri, iku) befas. Sulmoi befas. Vdiq befas. U zbeh (u skuq) befas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASI

BEFASÍ,~A f. 1. Gjendje në të cilën jemi të papërgatitur për një të papritur; të qenët i papritur për dikë (për një ngjarje, për një veprim etj.); beh. Goditje në befasi. Zë (kap, …

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASIM

BEFASÍM,~I m. 1. Veprimi kur befasoj dikë a kur befasohem; zënie në befasi.2. Gjendja kur befasoj dikë a kur befasohemi.✱Sin.: habitje, çuditje, mahnitje, çmeritje, hutim, shastisj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASISHT

BEFASÍSHT ndajf. 1. Në befasi; në mënyrë të menjëhershme e të papritur (për sulmin, për goditjet ose për veprime të tjera të tilla). Sulmoi befasisht. E kapi (e zuri) befasisht.2. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASISHËM

BEFASÍSHËM ndajf. Befasisht. Erdhi (u shfaq) befasishëm. Godasin (sulmojnë) përnjëherë, befasishëm. Pikëllohej fare befasishëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASISHËM

BEFASÍSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që ndodh në mënyrë të papritur e të menjëhershme, që bëhet a që vjen në befasi, i papritur, i papandehur, i beftë. Sulm i befasishëm. Goditje (gjuajtje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASOHEM

►BEFAS/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Habitem shumë nga diçka e papritur, çuditem, s’më besohet, mbetem me gojë hapur. U befasova kur ma tha. U befasova me të drejtë. Po befa…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASOJ

BEFAS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E bëj të habitet shumë nga diçka e papritur. Më befasoi me ato fjalë. Diçka ju befasoi. Donte t’i befasonte të gjithë.2. Sulmoj në befasi; kap a z…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASUAR

BEFASÚAR (i, e) mb. 1. I habitur shumë nga diçka e papritur. Më shihte i befasuar. Jam ende i befasuar.2. I kapur në befasi; që është gjendur i papërgatitur për diçka. U gjend i be…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASUES

BEFASÚES,~E mb. Që ndodh befas a papritmas, që nuk pritej të ndodhte. Sulm befasues. Sukses befasues. Pamje befasuese. Përgjigje befasuese. Gjendje emocionuese befasuese. Rritje ek…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFASUESHËM

BEFASÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Befasues. Ndodhi një rast i befasueshëm. Me sens të befasueshëm humori. Në mënyrë të befasueshme. Rënia ekonomike ishte disi e bafasueshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BEFAZI

BÉFAZI ndajf. Befas. Befazi hyn brenda një burrë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)