Fjalori
BËSUAR

BËSÚAR (i, e) mb., krahin. Që ka shumë hirrë, i ujshëm. Kos i bësuar.

BESUAR

BESÚAR (i, e) mb. gëzon besimin e plotëdikujt; që është besnik, që nuk e shkel besën, i besueshëm. Njeri i besuar. Mik i besuar. Rojë e besuar. Shtëpi e besuar. Shokë e miqbesuar.

BESUAR

BESÚAR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) 1. Ai që gëzon besimin e plotëdikujt; besnik, mik për kokë. besuarit e tij. Mbeti i besuari i tij i ngushtë (më i afërt). I besuari i zemrës.
2. Ai që është ngarkuarveprojë me fuqiplotaemërdikujt; ai që vepron sipas porosivedikujt. I besuari i mbretit (i kryeministrit, i qevërisë, i pushtetit).

BESUAR

BESÚAR,~A (e) f. sh. ~A (të), ~AT (të) 1. Ajogëzon besimin e plotëdikujt; besnike. Lajmëtarja dhe e besuara e Herës.
2. Ajoështë ngarkuarveprojë me fuqiplotaemërdikujt. Detyrat përcilleshin nga e besuara e tij.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BËSON
BËSON

BËS/ÓN vep. ~ÓI, ~ÚAR krahin., jokal., vet. v. III Lëshon hirrë, lëngëzon. Bëson kosi.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.