Fjalori
BËRRUC

BËRRÚC,~I m. sh. ~E, ~ET [BËRRÚC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT] etnogr. Lloj gune e leshtë për burra, zakonisht e zezë, e trashë e me thekëgjata, e gjerë e pa mëngë, që hidhet krahëve për t’u mbrojtur ngaftohtët e nga shiu; shark, gunë me flokë. Bërruc i leshtë. Hodhi bërrucin krahëve. Shtroi bërrucin. U mbulua me bërrucë. S’kanë me kë të këmbejnë dy fjalë, / Po me lisa, po me male, / Më bërruc, me tallagane. (folk.). Delja e ka bërrucin me vete. (fj. u.).
Sin.: gunë, shark, shegune, strugë.
Shtroi bërrucin (*gunën) (dikush) keq.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.