Fjalori
ASONANCË

ASONÁNC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT let. Figurë stilistike tingullore, që krijohet me përsëritjen e zanoreve të njëjta ose të ngjashme brenda fjalëve të afërta, në një fjali ose në një varg, pa marrë parasysh bashkëtingëlloret; poet. rimë jo e plotë e dy a më shumë vargjeve, që kanë të njëjta vetëm zanoret e theksuara dhe zanore të tjera të fjalëve fundore; rimë jo e plotë e vargjeve. Bëjnë asonancë. Asonanca e zanoreve a. Mbizotëron asonanca e zanores e.

Rezultate të ngjashme

ASONANT

ASONÁNT,~E mb., let. Që krijon asonancë, që ka të bëjë me asonancën, që i përket asonancës, i asonancës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë