Fjalori
ASHTU

ASHTÚ ndajf. 1. Në atë mënyrë (për mënyrën se si kryhet veprimi); si mendohet a si dëshirohet, si është pranuarparë ose si presimjetë. Ashtu sillet. Ashtu thonë. Nuk ecetashtu. Nuk është ashtu. Ashtu e ka bërë. Ashtu deshi. Ashtu duhej. Ashtu u bëftë! Ashtu qoftë! dua me gjithë zemër që të jetë a të bëhet në atë mënyrë.
2. Në po atë mënyrë, në po atë gjendje, njësoj (përdoret si fjalë e bashkëlidhurfjalinë kryesore edhe me lidhëzatjerakrahasime). Ashtu... ashtu... Si... ashtu... Si... ashtu edhe... Ashtu si... ashtu (edhe)... Ashtu si kujtoja, ashtu ju gjeta. Ashtu si ishte, ashtu mbeti.
3. As mirë, as keq, çka, disi; në një farë mënyre, njëfarësoj (zakonishtpërgjigje).
4. Në atë gjendje, si është; aq (për të shënuar shkallën e një cilësie, një veprimi a një gjendjeje; aq mirë, aq bukur, aq keq etj.) E pa ashtushtrirë. Ashtu i zemëruar siç qe. Ashtu siç qe erdhi.
5. Pa ndonjë qëllimcaktuar, pa një pikësynimqartë, kot. Ashtu kot. Ashtu pa dashur. Ashtu vetë. Ashtu ndodhi.
6. Përdoretfillimfjalive pyetëse ose si përgjigje për të shprehur habi a kundërshtim për atë që na kumtohet. Ashtu, ë? Ashtu thua?
7. Siç duhetjetë, shumë mirë, në rregull. Ashtu, shumë mirë! Ashtu, të lumtë! Ashtu, më rrofsh!
8. si fj. ndërm., bised. Përdoretfillimfjalivepërmbyllin një mendim, me kuptimin: kështu, atëherë. Ashtu, u ngrit e hapi derën. Ashtu, foli e u nis.
9. si lidh. Përdoret për të lidhur një fjalivarur krahasore ose mënyrore me fjalinë drejtuese. Fliste ashtu siç kishte folur i ati.
10. si pj., bised. Afërsisht, rreth, pothuajse. Ashtu si nga mbrëmja. Ashtu si dje. Ashtu nga maji.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ASHTOJ
ASHTOJ

ASHT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR fig., kal. Eshtëroj, ashtëroj.


Rezultate të ngjashme

ASHT,~II m. sh. ÉSHTRA, ÉSHTRAT 1. Eshtër. Ashti i krahut (i këmbës). Ashti i kokës. Lugë ashti. Pa iu pjekur ashti pa iu forcuar kocka. (Deri) në asht deri në kockë, shumë thellë.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ASHT,~III m. sh. ~A, ~AT bot. Bimë barishtore njëvjeçare e livadheve, me gjethe të vogla e të rralla në trajtë vezake, me lule ngjyrëvjollcë dhe me kërcell të degëzuar, që kur këpu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ASHTÁK,~E mb. Që ka eshtra, që është me eshtra. Duar ashtake. Fytyrë ashtake. Mbulesë ashtake.Sin.: eshtëror, i eshtërt, kockor, ashtor, ashtëror.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ASHTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që lufton me ashtë, me shtizë, kalorës luftarak me ashtë. Sin.: heshtar, shtizar, shtizëmbajtës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÁSHT/EM jovep., ~A (u), ~UR fig., vetv. Eshtërohem. Ashtet kërcja.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÁSHTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Eshtërim, ashtërim, kockëzim, të qenët prej ashti. Ashtja e kresë. Ashtja e legenit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ASHTNÍ,~A f., përmb. Eshtëri, eshtërim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÁSHTË (i, e) mb. Që ka përmbajtje ashti, që ka shumë kocka. Njeri i ashtë. Bagëti e ashtë. Krehër i ashtë.Sin.: i eshtërt, eshtëror, kockor.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÁSHT/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Ahishtë; pyll ahu.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ASHT/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT krahin., vjet., usht. Armë e moçme e bërë me një dru të gjatë e me majë të hekurt, që përdorej në sulm për të shpuar. Maja e ashtës. E goditi me ashtë. E…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.