Fjalori
ARREST

ARRÉST,~I m. sh. ~E, ~ET drejt. 1. Paraburgim, ndalim, mbajtje e përkohshme nën rojë e një personi nga autoritetet ligjore, zakonisht nga policia, për shkak të dyshimit për kryerjen e një krimi ose të shkeljes së ligjit; ndëshkim disiplinor për ushtarakët, duke i mbajturmbyllur në një vend për një kohëcaktuar. Ështëarrest me burg. Arrest disiplinor. Arrest kazerme. Mban (vë) në arrest. Caktoi arrest. Arrest legal. U krye arresti. Vendosjaarrest.
2. Masë ligjorendërmerret për të siguruar që një person do të paraqitet përpara drejtësisë, që të mos arratiset dhe të mos pengojë hetimet. Arrest shtëpie. Masë e arrestit shtëpiak. Arrest me burg.
Sin.: paraburgim, burgim, burgosje, ndalim, arrestim, ndëshkim.


Rezultate të ngjashme

ARRESTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET drejt. 1. Procedurë ligjore e ndalimit ose e kapjes së një a më shumë personave nga autoritetet ligjore, zakonisht policia, për arsye të dyshimit për kry…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►ARREST/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR pës. e ARRESTÓJ. Arrestohet një person i dyshuar. Arrestohet sulmuesi. Sin.: paraburgoset, burgoset, ndalohet, prangoset, ndëshkohet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARREST/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR drejt., kal. Kap ose ndaloj një njeri që dyshohet për kryerjen e një vepre të dënueshme me ligj dhe e mbaj në arrest; vë dikë në arrest në emër të ligjit…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARRESTÚAR (i, e) mb., drejt. Që është kapur dhe që mbahet nën rojë, në paraburgim, që është vënë në arrest. E mbanin të arrestuar. Paraburgim për personin e arrestuar. Mbajtje e pe…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARRESTÚAR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) drejt. Ajo që është kapur dhe që mbahet nën rojë, ajo që është vënë në arrest. Lirim me kusht për të arrestuarën. U gjykua e arrestuara. U mor …

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARRESTÚAR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) drejt. Ai që është kapur dhe që mbahet nën rojë, ai që është vënë në arrest. I arrestuari u mbajt i veçuar. I arrestuari u përball me procesin g…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARRESTÚES,~E mb. Që ka autoritetin, përgjegjësinë, aftësinë ose detyrën për të kryer një arrestim. Policia arrestuese. Procedurë arrestuese.Sin.: burgosës, ndalues, prangues.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARRESTÚES,~I m. sh. ~, ~IT zyrt. Ai që ka autoritetin, përgjegjësinë, aftësinë ose detyrën të ndalojë dhe të arrestojë individë; oficer policie, polic. Arrestues zyrtar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARRESTÚESE,~JA f. sh. ~E, ~ET zyrt. Ajo që ka autoritetin, përgjegjësinë, aftësinë ose detyrën të ndalojë dhe të arrestojë individë; oficere policie, police. Arrestuese me përvojë …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.