Fjalori
ARNUC

ARNÚC,~E mb., keq. 1.vishet keq dhe me rrobavjetra, të grisura e të arnuara; i leckosur, leckaman, rreckaman. Burrë arnuc. Plakë arnuce.
2. Që nuk tregon kujdes për pamjen e jashtme.
3. Që nuk i mban mirë rrobat e veta, i gris shpejt.

ARNUC

ARNÚC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njerivishet keq, me rrobavjetra, të grisura e të arnuara.
2. Ai që është i pakujdesshëm, që nuk tregon kujdes për pamjen e jashtme, çaklaman. Arnuc është, si pati, si s’pati.
3. Ai që nuk i mban mirë rrobat e veta, i gris shpejt. Është përherë arnuc, thuajse lodron nëpër ferra. Një arnuc i panjohur. Ai arnuci.
Sin.: i leckosur, leckaman, i rreckosur, rreckaman, zhelan, arnëtar, arnuc, çaklaman.


Rezultate të ngjashme

ARNÚAR (i, e) mb. Që është ndrequr a mbyllur me arna, që ka arna. Rrobë e arnuar. Çorape të arnuara. Këpucë të arnuara. U bë *rrobë e arnuar (dikush).

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARNÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që arnon rroba a këpucë, punëtor që ndreq rroba a këpucë; arnëtar, arnesar, këpucar, rrobaqepës. Arnuesi i lagjes.Sin.: arnëtar, arnesar, këpucar, rroba…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARNÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që arnon rroba a këpucë, punëtore që ndreq rroba a këpucë; arnëtare, arnesare, këpucare. Arnuese e shkathët.Sin.: arnëtare, arnesare, këpucare, rro…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.