Fjalori
ARNOJ

ARN/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. I vë arnë një petku, një këpuce, një ene etj.; zë një vrimë a një të çarë me diçka. Arnoj trikon (çorapet). Arnoj kazanin. Arnoj murin.
2. fig. Mbulojmetat, dobësitë etj. me ç’të kemdorë; ndreqje e diçkaje për të dalë nga vështirësitë. Gris (prish) gjirin, arno pëqirin! (fj. u.) thuhet kur dikush prish a dëmton një punëmadhe e të rëndësishme për të bërë diçkavogël.


Rezultate të ngjashme

ARNÓJC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Arnë.2. Grua që arnon, arnuese, arnëtare. Sin.: arnë, arnicë, arnesë, harrën, harrnicë, leckë, rreckë, zhele.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARNÓJS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. Gjilpërë, gjypnerë. Arnova me gjilpërë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►ARN/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. U vë arna rrobave të mia të grisura.2. fig., vetv. Rregullohem në një farë mënyre, i ndreq punët e mia me ç’të kem në dorë; jetoj sipas mu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARNÓR,~E mb. Që bën shumë mashtrime, dredhime e kthesa, që është dredha-dredha. I bie drejt ai, s’është arnor. Në çdo punë është arnor.Sin.: mashtrues, dredharak, dredhan, hileqa…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.