Fjalori
ARMIH

ARMÍH vep., ~A, ~UR kal. 1. Hap tokën, dheun a një sipërfaqe tjetër për të nxjerrë, për të mbjellë ose për të ndërtuar diçka. Armih me kazmë dheun. Armih tokën. Armih themelet e shtëpisë.
2. fig. Gërmoj për të nxjerrë ose për të gjetur diçka; interesohem posaçërisht për diçka. Armihkaluarën (e dikujt). Armiharkiva. Armihxhepahuaj.
Sin.: gërmoj, gropoj, rrëmoj, mih, rrëmih, prashit, kërkoj, gjurmoj.


Rezultate të ngjashme

►ARMÍH/ET jovep., ~ (u), ~UR vet. v. III 1. vetv. Hapet ose gërmohet një tokë, një sipërfaqe ose një gropë. Nesër do të armihet dheu (toka).2. pës. e ARMÍH. U armih dheu.Sin.: gë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍHJE,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur armih tokën ose kur armihet. Filluan armihjet. Thellësia e armihjeve. Armihja e parë. Filloi armihja.Sin.: gërmim, gropim, rrëmim, mihje, rrë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍHUR (i, e) mb. Që është gërmuar ose që është e rrëmihur (për tokën, arën, dheun, sipërfaqen etj.) për të nxjerrë, për të mbjellë ose për të ndërtuar diçka. Tokë e armihur me ka…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍHËS m. sh. ~, ~IT Ai që gërmon, që mih, që rrëmon tokën (arën, dheun); ai që merret me prashitjen e bimëve; punëtori që prashit. Argatët armihës. Armihës dherash. Armihës varr…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍK,~E mb. Që ka të bëjë me armikun, që i përket armikut, i armikut; që është në kundërshtim apo në konflikt me dikë, që dëshiron t’i bëjë keq dikujt tjetër; kund. mik. Shtet arm…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍ/K,~KU m. sh. ~Q, ~QTË 1. Ai që i do të keqen një tjetri, që e urren dhe që përpiqet ta dëmtojë; kund. mik. Armik i hapët (i fshehtë). Armik i përbashkët. Armik i egër (i pabes…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që i do të keqen një tjetri a një tjetre, që e urren atë dhe që përpiqet ta dëmtojë; kundërshtare; kund. mike, mikeshë. Armike të përhershme. Prej mi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍM,~I m. sh. ~E, ~ET ndërt. 1. Përforcim me shufra hekuri, çeliku a me lëndë tjetër, i një objekti, i një godine, i një materiali a i një pajisjeje; përforcim, shtrëngim. Armimi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMIQËRÍ,~A f., përmb., bised. Të gjithë armiqtë së bashku, tërësia e atyre që konsiderohen kundërshtarë. Armiqëria ishin bërë bashkë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMIQËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Qëndrim prej armiku, prirja e synimi për t’i bërë keq dikujt, ndjenjë e keqdashjes dhe e urrejtjes për dikë; kund. miqësi. Armiqësi e thellë (e vjetër)…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMIQËSÍM,~I m. 1. Gjendje e krijimit të armiqësisë, të konfliktit midis individëve, grupeve ose vendeve; krijim i mosmarrëveshjes, i tendosjes; prishje e marrëdhënieve miqësore os…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMIQËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E bëj armik dikë me një tjetër, e shtie në grindje, e fut në armiqësi, kund. miqësoj. Armiqësoj fqinjët. Arriti t’i armiqësojë shokët. Armiqësoi fa…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMIQËSÓR,~E mb. 1. Që bëhet nga një armik me qëllime të këqija e për të sjellë dëme, që shpreh synimet e armikut e u shërben atyre, prej armiku, që krijon mosmarrëveshje, tendosje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Thesium alpinum) Lloj barishteje shumëvjeçare, që rritet në zona malore, alpine e nënalpine të Evropës, që shquhet prej gjetheve të ngushta li…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍS/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Bëj fjalë me dikë, grindem keq. Armisem kot me familjarët. U armis me shokët e iku. Mbetën duke u armisur.Sin.: grindem, zihem, fjalosem, hahem…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT usht. Armishte, armëri.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT usht. Armëtore, vendi ku ruhen armët dhe municionet. Vendos armët në armishtë. Nuk i zuri armishta armët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Grindje me fjalë midis dy a më shumë vetave; mosmarrëveshje midis dy a më shumë palëve. Armisje pa shkak. Nxitje e armisjes. Armisje familjare. Nxit (sh…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍSUR (i, e) mb. Që shkakton ose që nxit grindje mes dy a më shumë vetash ose palësh; që u grind keq. U tregua i armisur. Njeri i armisur. Bisedë e armisur. Sin.: grindës, grin…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMÍZH/Ë,~A f. sh. ~E, ~ET Tërësia e veglave dhe e mjeteve të tjera për sigurinë e barkave, lundrave etj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.