Fjalori
ARMËNGRIRË
ARMËNGRIRË

ARMËNGRÍR/Ë,~I m. sh. ~, ~ËT poet. Ai që i gatshëmluftojë me guxim e trimëri. I këndonin armëngririt. Luftoi për liri armëngriri.
Sin.: trim, guximtar, i patrembur, i pamposhtur.

ARMËNGRIRË

ARMËNGRÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT poet. 1. Armë e re e sapoblerë.
2. fig. Trime, guximtare, e patrembur. Qëllonteshenjë armëngrira.


Rezultate të ngjashme

ARMËNGJÉSHUR mb. Që ka ngjeshur armët, i armatosur e i gatshëm për të luftuar. U nis çeta armëngjeshur. Të rinjtë armëngjeshur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ARMËNGJÉSHUR ndajf. Me armët ngjeshur, i armatosur, i gatshëm për të luftuar. Luftoi armëngjeshur. Armëngjeshur ia mësynë betejës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.