Fjalori
ARDHUR

ÁRDHUR pjes. e VIJ.

ARDHUR

ÁRDHUR (i, e) mb. 1. Që ka ardhur nga një vend tjetër; kund. anas, rrënjës. Popullsi e ardhur. Mysafirë të ardhur.
2. Që është sjellë nga jashtë, i jashtëm (për mallrat). Mall (stof) i ardhur.
3. biol., gjeol. Që është formuar a është zhvilluar në një vend tjetër nga ai ku gjendet më pas; që ka ardhur nga një vend tjetër. Bimë e ardhur. Shkëmb i ardhur. Shtresë e ardhur. Ndikim i ardhur.
4. Që është ngritur e fryrë nga tharmi (për bukën); që ka ardhur në gjendjen e duhur për ta punuar ose për ta përdorur (për tokën, plehun). Brumë i ardhur. Bukë e ardhur. Turshi e ardhur. Tokë e ardhur. Pleh i ardhur.
5. fig., bised. I zhvilluar mirë nga trupi, me shtat të hedhur, i bëshëm. Me shtat të ardhur.
6. fig., bised. Që afrohet me njerëzit, që të fiton zemrën me fjalë të matura e të ëmbla. Djalë (burrë) i ardhur. Vajzë e ardhur. Me fjalë të ardhura.
♦ *Brumë i ardhur bised.
✱Sin.: ardhës, i jashtëm, i afërm, i shoqërueshëm, i njerëzishëm, i dashur, i mirë.

ARDHUR

ÁRDHUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. kryes. sh., fin. Para ose vlerë materiale që marrin organet dhe institucionet shtetërore, ndërmarrjet, nga veprimtaria ekonomike, nga anëtarët e tyre etj.; para ose vlerë materiale që marrin njerëzit e veçantë nga puna e tyre ose nga burime të tjera. Të ardhurat vjetore (mujore, javore, ditore etj.). Të ardhurat reale (mesatare). Të ardhurat kombëtare. Të ardhurat e fshatarësisë. Të ardhurat e familjes. Të ardhura në të holla (në natyrë). Të ardhura nga toka. Burim të ardhurash. Ndarja (shpërndarja) e të ardhurave. Merr të ardhura. Siguron të ardhura. S’ka të ardhura.
2. Ardhje.

ARDHUR

ÁRDHUR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) Ai që ka ardhur nga një vend tjetër; ardhës. I ardhuri bleu shtëpi. Të ardhurit u vendosën në shtëpitë e përgatitura për ta.

ARDHUR

ÁRDHUR,~IT (të) as. Veprimi sipas kuptimeve të foljes vij; ardhje. Në të ardhur e sipër. Është në të ardhur. Njoftimin e pashë në të ardhur. Të ardhurit me vonesë ishte motivi i pushimit nga puna.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VIJ
VIJ

VIJ jovep., ÉRDHA, ÁRDHUR 1. jo kal. Lëviz nga një vend në drejtim të vendit ku ndodhet ai që flet a që dëgjon e arrij këtu; eci së andejmi këtej dhe sos në vendin e caktuar a te dikush që më ka thirrur; lëviz dikush a diçka në drejtimin tim ose arrin aty ku jam unë; mbërrin. Erdhën shokët (vullnetarët.) Erdhi në këmbë (me makinë). Erdhi me vrap. Vij nga Tirana. Erdhën nga mali. Kam ardhur natën. Erdha të të shoh. Mirë ardhsh (ur)! Të ardhsha për të mirë (ur)! Me çfarë erdhe? Eja këtu (tek unë, me afër)! Erdhi treni (autobusi). Erdhi shëndoshë e mirë. Kur erdhe? Erdhi ushqimi. Erdhi letra (mesazhi, lajmi). Vinte një zhurmë nga jashtë. Erdhi papritur. Erdhi shpejt (vonë). Erdhi si hije.
2. jokal. Kthehem përsëri në vendin nga ku jam nisur. Vajti dhe erdhi shpejt. Vete e vjen brenda ditës. Vete e vjen brenda ditës nga Kosova.
3. jokal., vet. v. III Afrohet drejt meje nga një pikë e hapësirës. Ja ku po vjen! Po vijnë aeroplanët. Pa vjen shiu (shtrëngata, mjegulla).
4. jokal., vet. v. III E marrin nga një vend, zakonisht i largët dhe e sjellin këtu. Mollët vijnë nga Dibra dhe Korça. Gështenjat vijnë nga Tropoja.
5. jokal. Shkoj në një drejtim, përshkoj diçka, kaloj nëpër një vend; vet. v. III, depërton a kalon nëpër diçka. I vjen rrotull (përqark) fushës. I vjen pas e ndjek. Vjen rrotull (vërdallë) sillet kot poshtë e lart. Vinte një dritë e zbehtë nga dritarja.
6. edhe fig., jokal. E kam radhën; radhitem, gjendem ose lëviz pas dikujt a diçkaje; vet. v. III shkon pas një tjetri, vargëzohet. Unë vij pas atij. Prilli vjen pas marsit. Pas treshit vjen katra. Pas sheshit vjen një rrugë. Pas punës vjen gëzimi. I erdhën gëzimet radhazi.
7. jokal. Arrij një cak në gjatësi, lartësi a thellësi; vet. v. III rritet, fryhet (për lumin etj.). Erdhi gruri deri në brez. Vajti uji (bora) një metër. I vinin flokët deri te supet. I vinte fustani deri në fund të këmbëve. Ka ardhur lumi është fryrë lumi, është ngritur niveli i ujit.
8. jokal., vet. v. III Del e shkon poshtë; rrjedh. Vinte shiu, litar. I vinin lotët rrëke. I vinte djersa çurg. I vajti gjaku curril.
9. bised., jokal., vet. v. III Gjendet a shtrihet në një vend, në një anë ose në një drejtim të caktuar; është, ndodhet. Vjen në jug. Vjen nga e majta. Vjen afër udha. Përballë vinte një luginë. Matanë vinte një shesh.
10. jokal. E kam prejardhjen; vet. v. III rrjedh, buron. Vjen nga një familje e varfër fshatare. Kjo fjalë vjen nga një rrënjë shqipe.
11. jokal. Mbush një kohë a një moshë të caktuar; vet. v. III arrin një kohë e caktuar ose një ngjarje e njohur që lidhet me një kohë. Erdha tek të tridhjetat. Erdhi dreka (darka, mbrëmja, nata). Erdhi koha (çasti). Erdhi pranvera (vjeshta, dimri). Erdhi e diela. I ka ardhur mosha. Erdhi pleqëria. I erdhi fundi (vdekja). I erdhi koha për në shkollë.
12. jokal. Dal në krye a në udhëheqje, zë një vend drejtues, marr drejtimin; marr fuqinë; marr një detyrë në një organizatë, në një institucion etj. Vinin qeveri të ndryshme. Në një vit erdhën e shkuan tre qeveri. Erdhi në udhëheqje (në pushtet, në fuqi).
13. jokal. Arrij pas një pune a pas përpjekjesh në një përfundim ose në një zgjidhje të caktuar; bie në ujdi a në kundërshtim me dikë. Më në fund erdhi në fjalën tonë. Erdhi në një mendje me ne. Vij në marrëveshje (në kundërshtim) me dikë. Erdhën thikë më thikë ranë në kundërshtim të hapët.
14. jokal. Kaloj në një çështje tjetër, marr në shqyrtim diçka tjetër. Të vijmë te çështja tjetër. Po vijmë te pika e dytë.
15. jokal., vet. v. III Ndodh rastësisht, ngjan; rastis, qëllon, bie. Më erdhi rasti (puna). Erdhi fjala. Më erdhi rruga andej. I erdhi e mira te dera. Sido që të vijë puna. Me ç'të të vijë më mbarë.
16. edhe fig., jokal. Dal, shfaqem, lind. Erdhi në jetë lindi; u shfaq. Ju ardhtë me jetë të gjatë (ur)! Më erdhi në shteg. I erdhi në shtrungë.
17. jokal., vet. v. III Më shfaqet një ndjenjë a diçka tjetër, më kap, kam; shfaqet në mendje, kujtohet; shkon sipas diçkaje, përputhet me një gjendje, me një kërkesë etj. Më erdhi një ide (një mendim). Më erdhi ndër mend. Më vjen në hatër, bised. më kujtohet. Flet ç't'i vijë në mendje. Më vjen inat inatosem. Më vjen mirë gëzohem, më bëhet qejfi. Më vinte plasja më vinte të pëlcisja. Më vjen uri kam uri. Më vjen krupë (ndot, të pështirë). Më vjen habi (çudi) habitem, çuditem. Më vjen zali. I erdhi thartë (hidhur). Më vjen keq. I erdhi ligsht. Më erdhi mbarë. Më vjen rehat. Më vjen për të vjellë. Më vinte për të qarë. Më vjen të pëlcas. I vjen të hajë veten. I vjen për shtat. I vjen pas midesë (pas qejfit, pas avazit).
18. jokal., vet. v. III Është rrjedhim i diçkaje, e ka burimin te dikush a te diçka, ndodh a shkaktohet nga diçka. Këto vijnë nga pakujdesia. Kjo sëmundje vjen pas një pleviti. Prodhimi i shumtë vjen nga puna e mirë. Vjen për shkak të... (nga që..., pasi...). Nuk (të) vjen gjë nga kjo.
19. jokal., vet. v. III Më nxë, më bën; më shkon për shtat, më rri mirë (për rrobat, këpucët). Më vijnë të lira rrobat. Të vjen mirë xhaketa. Nuk më vijnë pantallonat. Këpucët i vijnë të vogla.
20. edhe fig., jokal., vet. v. III Merr pamjen e zakonshme, arrin në gjendjen normale, rregullohet; shërohet. I erdhi shëndeti. I erdhi fytyra (çehrja). I erdhi fryma. I erdhi goja. I erdhën sytë (veshët). I erdhi zëri. Më erdhi oreksi. Një fytyrë i vinte, një fytyrë i shkonte herë kuqej, herë zverdhej.
21. jokal., vet. v. III Ka një pamje a trajtë të caktuar, ka pamjen e diçkaje, është si ajo; afron, ngjan. Vjen i shëndoshë (i bëshëm, i mbushur, i dobët, i paktë, i imët). Vjen i zeshkët në fytyrë. Vjen i ndrojtur (i heshtur). Vjen i pjerrët (i ashpër) vendi. Vjen thikë (pingul). Vjen si lopatë. Vjen gjallë i ati (e ëma).
22. jokal., vet. v. III Piqet (për një pemë, për të lashtat etj.); bëhet gati për t'u mbjellë (për tokën); arrin në gjendjen e duhur ose në një gjendje a në një moshë të caktuar; bëhet. Gruri erdhi herët këtë vit. Misri vjen më vonë në krahinat malore. Është mollë që vjen shpejt. S'ka ardhur ende toka. Thekra erdhi e mbarë. Ka ardhur ara për drapër. Ka ardhur në moshë (është në moshë) për t'u martuar. Erdhi në afsh (lopa, pela).
23. jokal., vet. v. III Ngrihet, fryhet, grafullon (zakonisht nga tharmëtimi). Erdhi buka (brumi). Erdhi qumështi. E lëmë të vijë. S'ka ardhur mirë.
24. jokal., vet. v. III Lëshon, ka, përhap, bie (një erë); dëgjohet, kapet me vesh (një tingull). Vinte era shkrumb (myk). Vinte era kafe (elb i pjekur). I vinte erë goja. I ardhtë era dhe (mallk)! vdektë!
25. bised., jokal., vet. v. III Më ngjan, më duket, më bëhet. Më vjen sikur (si) e kam parë. Më vjen si fytyrë e njohur.
26. jokal., vet. v. III Shkon, arrin deri në cakun më të skajshëm. Erdhi puna deri në zënie. Erdhi deri aty sa... Ka ardhur deri në atë pikë sa...
27. bised., jokal. Barazohem; krahasohem (zakonisht me mohim). Ai nuk vjen me të. Nuk i vjen as te gishti (i vogël) i këmbës (as në thua).
28. bised., jokal. Peshoj, jam. Ai vjen gjashtëdhjetë kile. Sa vjen dashi?
29. bised., jokal., vet. v. III Kushton, bie. I erdhi lirë (shtrenjtë). Sa të erdhi kilja?
30. fig. jokal., vet. v. III Nis, fillon (përdoret zakonisht si folje gjysmëndihmëse në bashkëvajtje me një folje tjetër). Erdhën e u bënë toka pjellore. Erdhi e u përhap në të gjithë krahinën. Erdhën e t'u shëndoshën (t'u tretën).
31. jokal. Përdoret si folje gjysmëndihmëse bashkë me një folje tjetër për të treguar se veprimi vijon pa ndërprerje e rritet shkallë-shkallë. Vjen duke u rritur (duke u pakësuar). Vjen duke u përmirësuar (duke u keqësuar). Sa vjen e bëhet më e bukur (më e lehtë, më e vështirë).
✱Sin.: mbërrij, arrij, erdhi, afrohet, radhitem, vargëzohet, sosem, paraqitem, çatis, beh, shkoj.
♦ Një *çehre i vinte e një çehre i shkonte (dikujt). *Fjala vjen. Një *fytyrë i ikën e një (fytyrë) i vjen (dikujt). *Shkon e vjen (diçka). I vjen *anës. Vjen *anës (diçka). Ardhsh *i bardhë! urim. Erdhi në *binarë (dikush). Erdhi në *brazdë (në hulli) (dikush). Më erdhi në *çikël (dikush). I erdhi *boja në vend (dikujt). Si të vijë *dallga. Më vjen *dora (për diçka). I vjen në *dorë (dikush). Më vjen (më shkon) për *dore (diçka). Më erdhi në *dhëmbë (një fjalë). Vjen (bie, mban) *erë (diçka). I vjen *era (diçkaje). Erdhi në *fije (dikush). I vjen (i shkon) pas *fijes (pas fillit) (dikujt). I erdhi *fundi (dikujt). Më erdhi *fytyra (dikujt). I erdhi *goja (dikujt). Ç’t’i vijë për *goje. Më ka ardhur te *gryka (dikush a diçka). I erdhi *hakut (dikujt). I vjen pas *hesapit (për hesap) (dikujt). I erdhi *hidhur (diçka). Erdhi në hulli (në *brazdë) (dikush). Më erdhi te *hunda. Dal (vij) në *jetë. Më vjen *keq. Më vjen *kiamet. Më erdhi në *kokë (në krye) (diçka). Më erdhi në krye (në *kokë) (diçka). Më vjen *lak. Më erdhi *ligsht. Erdhën në një *llaf. Të ardhtë *mandata! mallk. Më vjen (për) *mbarë. Erdhi në *mend (dikush). I erdhën *mendtë (dikujt). Më vjen ndër *mend (dikush a diçka). Më erdhi (më vajti) në *mendje. Vij në *moshë. Më vjen *ndoresh (për diçka). I erdhi *ora (sahati) (dikujt a diçkaje). Më vjen për *osh (dikush a diçka). Më vjen të *pëlcas. Më vjen *përdoresh (për diçka). Më vjen *përpjetë (për diçka). Vjen përqark (*rrotull) (dikush a diçka). I vjen (i sillet) përqark (*rrotull) (dikujt). Vjen pas *pilafit (dikush). Më vjen *plasje (për diçka). Të ardhtë (të rëntë) pas *qafe! mallk. Të vjen për të *qarë (për diçka). I vjen (i bie) qark (qark e qark, *rrotull, rrotull e rrotull) (diçkaje). Më erdhi pas *qejfit (dikush a diçka). Më vjen *rëndë. Vjen *rreth (dikush). I vjen (i sillet) *rreth (dikujt). Vjen *rrotull (dikush). I vjen (i sillet) *rrotull (dikujt). I vjen në *rrugë (dikujt). I erdhi sahati (*ora) (dikujt a diçkaje). I erdhi *shpirti (dikujt). I vjen për *shtat (dikujt). Më erdhi në *shteg (dikush a diçka). Më erdhi në *shtrungë (dikush a diçka). Erdhi në *taketuke (dikush) thjeshtligj. Erdhi në *të (dikush a diçka). I erdhi *thartë (për diçka). Erdhi në *udhë (dikush a diçka). Erdhi në *udhë (të mbarë) (dikush). Të ardhtë (të rëntë) pas *veshit! mallk. Erdhi në *vete (dikush). Vjen (del) *vetvetiu (diçka). Më erdhi *veza thjeshtligj. Vjen *vërdallë (dikush a diçka). I vjen (i sillet) *vërdallë (dikujt). E vuri (e solli) në *vijë (dikë a diçka). Erdhi në *vijë (dikush a diçka). Më vjen *për të vjellë (nga dikush a nga diçka). S’i vjen pas *vrimave (dikujt) thjeshtligj., përçm., vulg. Nuk i vjen *zëri (dikujt) iron. Më vjen *zët (nga dikush a nga diçka). Më vjen *zor.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë