Fjalori
APOSTAT

APOSTÁT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT libr. 1. fet. Hebre që ka braktisur fenë hebraike; i krishterbraktis fenë e vet; femohues.
2. fet. Murg ose prift që ka hequr dorë nga urdhri ose misioni i tij.
3. Ai që braktis një mision, një parti, një program; ai që braktis atdheun a kombin e vet.
Sin.: zvetënues, tradhtar, plëngprishës, mohues, prishës, çoroditës, përdhosës, shkapërdar, kombmohues, atdhemohues, bastard, dezertues.


Rezultate të ngjashme

APOSTAFÁT ndajf., bised. Enkas, nergut. Erdhi (u nis) apostafat për të. Bleu dhuratë apostafat për dasmë. Shkova apostafat.

Shfaq përkufizimin e plotë →

APOSTAZÍ,~A f., libr. 1. Braktisje e fesë, e kombit, e ideologjisë.2. Akti i të ndaluarit zyrtarisht të një besimi ose të një feje përmes një procedure të caktuar ligjore ose insti…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.