Fjalori
ANGËSHTOHEM

ANGËSHT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR krahin. 1. vetv. Ngushtohem, shtrëngohem. Angështohem nga shtrëngesat e jetës.
2. fig., vetv. Kam angështi, ndiej një peshëzemër; më pushton angështia. angështohet zemra.
3. pës. e ANGËSHTÓJ.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ANGËSHTOJ
ANGËSHTOJ

ANGËSHT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR krahin., kal. Ngushtoj, i lë më pak vend; e kufizoj. Ia angështoj hapësirën. Ia angështoj shpirtin.


Rezultate të ngjashme

ÁNGËSHT (i, e) mb., krahin. 1. I ngushtë. Pallto e angësht. Rroba të angështa. Këpucë të angështa.2. fig. Dorështrënguar; i shtrënguar në punë e në marrëdhënie me të tjerët. 3. fig…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÁNGËSHT ndajf., krahin. 1. Ngushtë, shtrëngueshëm, jo gjerë. Më rri (më vjen) angësht. E zë angësht. U ndjeva angësht.2. fig. Me keqdashje, keq. Flet angësht për dikë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ANGËSHTÍ,~AI f., krahin. 1. Shtrëngim nga ngushtësia. Kishte angështi jete.2. Gjendje shpirtërore e nderë, shtrëngim i brendshëm. Kam (ndiej) angështi. Më hipën (më pushton) një an…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ANGËSHTÍ,~AII f., krahin. Vapë e madhe me lagështi, vapë që ta zë frymën. Qenka angështi sot! Angështi e madhe.Sin.: zagushi, ufëm, bulçim, zheg, vapë, zapullim, zabullimë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ANGËSHTÍM,~I m. 1. Veprimi kur angështoj ose kur angështohem.2. Gjendja kur angështohem. Ngushti, ngushtesë, angështi. Kam një angështim. Vuaj nga angështimi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ANGËSHT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR krahin., kal. Ngushtoj, i lë më pak vend; e kufizoj. Ia angështoj hapësirën. Ia angështoj shpirtin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ANGËSHTÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT tek. Kllapë që rregullon sasinë e hyrjes së karburantit në një motor me djegie të brendshme; kapak që hap e mbyll një pompë. Hap angështorin. Heq angësh…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ANGËSHTÚAR (i, e) mb. Që e ka pushtuar angështia, që ndien një peshë në zemër; i ndrydhur. Grua e angështuar. I angështuar nga brengat.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ANGËSHTÚES,~E mb. 1. Që të angështon, që nxit ankth. Brenga angështuese. Natyrë angështuese.2. I angështuar. Zemër angështuese.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.