Fjalori
AFTË

ÁFT/Ë,~A f. kryes. sh. ~A, ~AT 1. mjek. Sëmundje e mukozësgojës; fshikëz me lëngbardhë a plagë e vogël, që delcipën e gojës ose në gjuhë si rrjedhojë e disa sëmundjeve dhekarakterizohet me dhembje. I bëhen afta. Më kanë dalë aftat. Aftaimta (të mëdha). Afta nën gjuhë (në buzë, qiellzë). Ishte mbushur me afta.
2. veter. Shap. Ethet e aftës. U bie afta.

AFTË

ÁFTË (i, e) mb. 1. Që ka fuqi, mundësi, dije, shkathtësi për të kryer një punë; që ështëgjendjebëjë diçka, që ka mundësi e forcë për të kryer një punë; i zoti, i shkathët. I aftë për punën e vet. I aftë për zhytje nën ujë. S’është i aftë. I aftë nga mendja.
2. Që ka dhunti ose prirje për diçka, që ka aftësi për punëndryshme, që ka zotësifushën ku punon a mëson, që e bën mirë punën e vet, i zoti. Punëtor i aftë. Djalosh i aftë. Grua e aftë. Mjek i aftë. Aktor i aftë. Studiues i aftë. Mjeshtëraftë. Gojëtar i aftë.
Sin.: i zoti, i shkathët, mjeshtër.

AFTË

ÁFT/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Ajoështë e aftë, e zonja, e shkathët për të kryer një punë, një veprimtari a një mjeshtëri. Më e afta doli e para.

AFTË

ÁFT/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Ai që është i aftë, i zoti, i shkathët për të kryer një punë, një veprimtari a një mjeshtëri. I afti njihetpunë. I afti doli i pari.

AFTE

ÁFT/E,~JA f. Aftë.


Rezultate të ngjashme

ÁFT/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT vjet. Copëz kartoni me një fitil të vogël në mes, që vihej mbi vajin e mirë; mbajtëse e fitilit. Heq (vë) aftrën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

AFTËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Të qenët i aftë, i shkathët, i zoti për diçka; mundësia për të bërë diçka; shkalla e përgatitjes dhe gatishmëria për të kryer një veprimtari, mundësia pë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

AFTËSÍM,~I m. 1. Veprimi kur aftësoj dikë ose kur aftësohem.2. Proces i zhvillimit ose i përmirësimit të aftësive te një individ, me qëllim që ai të jenë më i aftë për të përballua…

Shfaq përkufizimin e plotë →

AFTËSÍSHT ndajf. Me aftësi, me zotësi; me mjeshtëri; kund. paaftësisht. Punon (ushtron, programon) aftësisht.Sin.: zotësisht, shkathtësisht.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►AFTËS/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Bëhem i aftë; fitoj aftësi të veçanta, stërvitem, mësohem, ushtrohem, praktikohem për një punë, për një profesion, për një mjeshtëri, pë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

AFTËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E bëj të aftë; e bëj më të aftë dikë; e mësoj, e ushtroj, stërvit dikë për një punë, për një mjeshtëri a për një veprimtari tjetër; kund. paaftësoj. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

AFTËSÚAR (i, e) mb. Që është aftësuar, stërvitur, ushtruar, mësuar vetë ose nga ndonjë ekspert i fushës. I aftësuar për trajnimin e notarëve. I aftësuar luftarakisht. I riu i aftës…

Shfaq përkufizimin e plotë →

AFTËZÍM,~I m., veter. 1. Veprimi kur aftëzoj ose kur aftëzohet një kafshë.2. Përhapja artificiale e aftës epizootike te kafshët e shëndosha në një tufës të prekur, për të shkurtuar…

Shfaq përkufizimin e plotë →

AFTËZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR veter., kal. 1. Bëj vaksinimin kundër shapit, virusit (afta epizootike). 2. Përhap artificialisht aftën epizootike te kafshët e shëndosha në një tufës të …

Shfaq përkufizimin e plotë →

AFTËZÚAR (i, e) mb. Që është aftëzuar; që ka fituar mbrojtje kundër aftës (kundër shapit). Gjedh i aftëzuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.