Fjalori
ACARE

ACÁR/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET Zile shumë e vogël, zilkë. U dëgjua acarja e qengjit. Bleu një acare. Acare lodër.

ACARE

ACÁR/E,~JAII f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Fragaria vesca) Luleshtrydhe.
Sin.: luleshtrydhe, dredhëz, gërthe, gugushare, jupje, luledredhe, plyskë, shtrydhëz, bredhëz, bishtshkurtër, çilek, urtytë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ACAR
ACAR

ACÁR,~I m. sh. ~E, ~ET 1. vet. nj.ftohtë i madh, i thatë e me ngricë. Acar i ashpër (i egër). Acari i fillimdimrit (i fundshkurtit). Filloi acari. Na zu acari.

2. kryes. sh. ftohtët e dimrit, ngricat. I përballuam acaret. Kungujt ruhen për acare.

3. fig., vet. nj. Ashpërsi, zemërim, egërsi, vrazhdësi, zemërim, pezmatim, irritim, tendosje. Sillet me acar. Foli me acar. Fjalët me acar.

4. fig., vet. nj. Frikë që të ngrin zemrën, drojë, tutë, trembje, shqetësim. I hyri acarishpirt. Nuk i hiqej acari nga koka. Rrinte me acarzemër.

Sin.: acari, acarim, acarimë, të ftohtë, akull, akullimë, akullirë, ngricë, fraq, cegëm, cingërimë, thëllim, athëtimë, fërfëllizë, cakërri, cikne, cikë, cingor, avër, ftigë, babaraqe.


Rezultate të ngjashme

ACÁR,~E mb. 1. Që është shumë i ftohtë, që është me ngrica e akull. Mot (dimër) acar. Erë acare. Stinë acare.2. Që është i pastër e i kulluar, shumë i kthjellët. Ujë acar. Krua aca…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACÁR ndajf. 1. Ftohtë, ngricë, akull. Atë janar ishte acar. Bën acar.2. Egër, me egërsi, ashpër, me ashpërsi, vrazhdë, me vrazhdësi, rreptë, rreptas. U soll acar. Foli acar. 3. Pas…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACÁR,~I m. sh. ~E, ~ET 1. vet. nj. Të ftohtë i madh, i thatë e me ngricë. Acar i ashpër (i egër). Acari i fillimdimrit (i fundshkurtit). Filloi acari. Na zu acari.2. kryes. sh. Të …

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACARÍ,~A f. 1. Të qenët acari.2. Acar, acarim, të ftohtë i madh. Acaria e dimrit. Acari nate. Na zuri acaria.3. Pastërti e madhe, kujdes i veçantë në të veshur. Acari në veshje. Mb…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACARÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur acaroj ose kur acarohem. 2. Të ftohtë i madh, ngricë. Acarimi i motit. Bleva drurët para acarimit. - Mos u nis, të zë acarimi!3. Përkeqësim,…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACARÍM/Ë,~A f. Acari. Acarimë e madhe. Acarimë që s’mbahet në mend. Na zuri acarima e shkurtit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACAR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. E bëj të nderë (gjendjen, marrëdhëniet etj.); kund. çacaroj. Acaron lidhjen e tyre. I acaruan fjalët. I acaroi nervat. E acaroi deri në kulm. 2. ka…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACÁRTË (i, e) mb. 1. Shumë i ftohtë, i akullt; me ngricë (për motin); i ngrirë. Mot (dimër) i acartë. Kohë e acartë. Natë (ditë) e acartë. Erë e acartë.2. fig. Që është ose që para…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACARÚAR (i, e) mb. 1. Që është ftohur, që ka acar. Moti i acaruar. Janar i acaruar.2. Që është prishur, që është keqësuar, që është i nderë. Marrëdhënie të acaruara. Gjendje e acar…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ACARÚES,~E mb. Që të acaron; që acarohet a që zemërohet shpesh. Lojë acaruese. Bisedë acaruese. Plagë acaruese. Sin.: pezmatues, malcues, tendosës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.