Fjalori
ËMË

Ë́M/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Gruaja kundrejt fëmijëve që ka bërë, nënë. E ëma nëna e saj a e tij. E ëma e vajzës. Jot ëmë. Ëmë e bijë (bir). Kushëri nga e ëma. Po nuk qau fëmija, nuk i jep e ëma (nëna) sisë (gji, të pijë). (fj. u.).
2. Kafsha femër kundrejtvegjëlve të saj, nënë. Pi tek e ëma. Kotelet e rritura duhen ndarë nga e ëma.
3. Pjesë e parë e emërtimitpathjeshtë terminologjik “ëmë e bijë”, që shënon dy pjesët e ndara me vrimasecilën fletë të një blloku kuponësh a dëftesash ngacilat njëra mbetetkupon (e ëma, mëma) dhe tjetra shkëputet (bija).
Si e ëma dhe e bija mospërf. janë njësoj, nuk kanë dallim. (Flet) si e ëma e Zeqos majë thanës (dikush) thjeshtligj. flet kot, pa u menduar; thotë gjepura, thotë gjëra largvërtetës; flet në tym. E hëngri t’ëmën e bukës (dikush) përçm. vdiq (për një njerilig); e hëngri djathin e hoxhës iron.; e bëri këmbën kobure; e bëri sheshin breg.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.