Fjalori
ÇUKUR

ÇUKÚR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT krahin. Vorbull uji.

ÇUKUR

ÇÚKUR (i, e) mb. 1. është goditur me një vegël, që është shirë; që është çukur.
2. fig.është sprovuar duke e goditur. Sa për t’ia parë trimërinë e çukur. Karakter i çukur.
3.është përzier për ta trashur. Gëlqere e çukur. Baltë e çukur për qerpiç.
Sin.: i goditur, i rrahur, i shirë, i përzier.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ÇUK
ÇUK

ÇUK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. krahin. Mëz. Çuku i pelës. Kishte bërë pela një çuk të larmë. Del si çuku para pelës flet pa iu mbajtur radhës sipas moshës.
2. Kërriç, pulisht. Çuku i gomarit. Sëmundja e çukut.

ÇUK

ÇUK,~UII m. sh. ~A, ~AT Strofull. Çuk lepuri. E futi kokënçuk.

ÇUK

ÇUK,~Ë mb. Që i ka veshëtshkurtër. Dash çuk. Dele çukë.

ÇUK
CUK

CUKI vep., ~A, ~UR kal. 1. Pickoj, quk; i çaj pak që të mos kërcasinzjarr (për gështenjat). cuk bleta. Cuk me gjemb. Cuk gështenjat.
2. fig. Ngacmoj, cingëris. Cuk nervat.
Sin.: çukit, çukis, ngacmoj, cingëris.

CUK

CUKII vep., ~A, ~UR kal. Rras, ngjesh.


Rezultate të ngjashme

ÇUKURÍT (ÇUKURÍS) vep., ~A, ~UR kal., krahin. E godet dikë në kokë duke ia gërvishtur. Do ta çukuris kokën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKULÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Petk i grisur, zhele. Kishte ardhur veshur në çukulinë. M’i hiq ato çukulina.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKULÍT vep., ~A, ~UR kal. 1. Çukit. Çukuliti hurmat në pemë. Po çukulit mollë. 2. Trokas me sqep. Sin.: çukit, quk, çokat, çukat, trokas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►ÇUKULÍT/ET jovep., ~(u), ~UR vet. v. III, pës. e ÇUKULÍT.Sin.: çukitet, quket, çokatet, çukatet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKULÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Çukitje. 2. Trokitje me sqep.Sin.: çukitje, qukje, çokatje, çukatje, trokitje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKULLÍT (ÇUKULLÍS) vep., ~A, ~UR kal. 1. Shij kallinjtë e drithërave. Çukullit misrin. Po çukullis kallinjtë. 2. Godas dikë me hithër. 3. Mërzit dikë me fjalë. Mos më çukullit ves…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►ÇUKULLÍT/ET jovep., ~(u), ~UR vet. v. III, pës. e ÇUKULLÍT.Sin.: shihet, shkoqet, goditet, mërzitet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKULLÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur çukullit drithërat a dikë ose kur çukullitet. Sin.: shirje, shkoqje, goditje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKULLÍTUR (i, e) mb. Që është shirë, që është çukullitur. Sin.: i shirë, i shkoqur, i goditur, i mërzitur, i çukur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.