Fjalori
ÇUKITJE

ÇUKÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur çukit diçka ose kur çukitem. Çukitja e shpendëve. Qukapiku ndali çukitjen. Çukitja me sqep i çau një venë.
2. Tingullidel kur çukit një shpend. Dëgjohej çukitja e qukapikut. Dëgjoi çukitjen e dy zogjve.
3. Tingulli kur përplaset një send me një tjetër. Çukitja e vezëvekuqePashkë. Nën çukitjen e gotave me verë. Çukitjet faqet e murit të qelisë.
4. Gërvishtje a plagë e lehtë. Çukitjet e trupit. Çukitjetbuzë.
Sin.: qukje, çokatje, çukatje, çjerrje, gërvishtje, plagosje, pickim, thërrmim, thumbim, ndukje, çukamë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.