Fjalori
ÇUKIT

ÇUKÍT (ÇUKÍS) vep., ~A, ~UR kal. 1. edhe jokal. vet. v. III I bie me sqep diçkaje, quk e ha me sqep (për shpendët). Zogu (harabeli, sorra, korbi) çukit. Pula çukiti në dhe. Çukitën ca grurë (elb, mel). Një pikth çukiste diku sipër një druri. Një harabel çukiste jashtë dritares.
2. vet. v. III Kafshon a pickon lehtë e shpejt; thumbon. E çukiti gjarpri (nepërka). E çukitën grerat. Më çukiste miu në kokë tek ajo qeli.
3. Thyej a thërrmoj lehtë me një vegël koren e tokës. E çukitën arën. Çukiti me sqepar gjithë paraditen në kopsht.
4. Përpjek një send me një tjetër, çokas. Çukiste urët e zjarrit. Çukiste gotën me të gjithë. Çukis mokrat. Çukiti në xhamin e fotografisë.
5. Çjerr a gërvisht lehtë dikë; vras pak. Ia çukiti kokën. E çukiti në qafë. Po e çukisnin pa mëshirë trupin e saj.
6. fig. E ngacmoj pak, e thumboj me fjalë. E çukiti pak i ati. U ndje se e çokitën me ato që i thanë.
7. vet. v. III E zë apo e prek lehtë një sëmundje që i lë pikla a njolla (zakonisht për bimët). Rrushin e ka çukitur pajaga. Pjeshkat i çukiti breshri.
♦ E kanë çukitur *pulat (dikë) tall.
✱Sin.: quk, kafshon, thumbon, pickon, thërrmoj, çokas, çukat, përpjek, çjerr, nduk, gërvisht, ngacmoj, thumboj, qortoj.

Rezultate të ngjashme

ÇUKITEM

►ÇUKÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Çirrem e gërvishtem lehtë diku; vritem pak. U çukitën në ferra. U çukit në një shkëmb. U çukita duke hipur në tarracë. M’u çukitën gjunjët. 2…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇUKITJE

ÇUKÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur çukit diçka ose kur çukitem. Çukitja e shpendëve. Qukapiku ndali çukitjen. Çukitja me sqep i çau një venë. 2. Tingulli që del kur çukit nj…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇUKITUR

ÇUKÍTUR (i, e) mb. 1. Që është i goditur a qukur me sqep, që është çukitur. Sytë e çukitur nga shpendët grabitqarë. Vilet e rrushit të çukitura nga zogjtë. Hurmat e pjekura por të …

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇUKITËS

ÇUKÍTËS,~E mb. Që të çjerr a të gërvisht, që të çukit. Zogu çukitës. Gjarpri çukitës.✱Sin.: çjerrës, gërvishtës, thumbues, pickues.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇUKITËS

ÇUKÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që të çjerr a të çukit. Çukitës me thikë. Kjo i shtyn që të kenë sa më shumë çukitës. Çukitës thërrimesh.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇUKIMÇE

ÇUKÍMÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Çekiç për të mprehur kosën.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇUKIMË

ÇUKÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Sqep.2. Zhurmë që dëgjohet nga çukitja e një shpendi. Një çukimë qukapiku ndihej në të rrallë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇUKIÇ

ÇUKÍÇ,~E mb. Trazovaç. Djalë çukiç. Fëmijë çukiç.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë