Fjalori
ÇUK

ÇUK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. krahin. Mëz. Çuku i pelës. Kishte bërë pela një çuk të larmë. Del si çuku para pelës flet pa iu mbajtur radhës sipas moshës.
2. Kërriç, pulisht. Çuku i gomarit. Sëmundja e çukut.

ÇUK

ÇUK,~UII m. sh. ~A, ~AT Strofull. Çuk lepuri. E futi kokënçuk.

ÇUK

ÇUK,~Ë mb. Që i ka veshëtshkurtër. Dash çuk. Dele çukë.

ÇUK
CUK

CUKI vep., ~A, ~UR kal. 1. Pickoj, quk; i çaj pak që të mos kërcasinzjarr (për gështenjat). cuk bleta. Cuk me gjemb. Cuk gështenjat.
2. fig. Ngacmoj, cingëris. Cuk nervat.
Sin.: çukit, çukis, ngacmoj, cingëris.

CUK

CUKII vep., ~A, ~UR kal. Rras, ngjesh.


Rezultate të ngjashme

ÇUKÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Gropë e vogël mes çukash me bar të njomë. Dhia u ngjit në çukar. Tufa ndaloi në çukarin plot bar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKÁT (ÇUKÁS) vep., ~A, ~UR kal. dhe jokal. 1. Çukit. E çukatën sorrat. I çukatën qershitë e papjekura. U dëgjua qukapiku duke çukatur në pemë. Zogu ka filluar të çukasë me sqep gu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKÁÇ,~II m. sh. ~A, ~AT Sqep. Çukaç i thyer. Çukaçi i kthyer i shqiponjës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKÁÇ,~III m. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Picus viridis) Qukapiku i gjelbër. Zhurma e çukaçit në pemë. Puplat e çukaçit në degë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►ÇÚK/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Prekem nga diçka a me dikë. U çuka nga macja.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKÍT (ÇUKÍS) vep., ~A, ~UR kal. 1. edhe jokal. vet. v. III I bie me sqep diçkaje, quk e ha me sqep (për shpendët). Zogu (harabeli, sorra, korbi) çukit. Pula çukiti në dhe. Çukitën…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKÍÇ,~E mb. Trazovaç. Djalë çukiç. Fëmijë çukiç.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇÚKJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur çuk diçka ose kur çukem. Çukja e grurit. Çukja e luleve është problem kur ke shpendë. Procesi i çukjes së fasuleve.2. Prekje, cekje. Sin.:

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇUKSH pasth. I thuhet gomarit për ta ndaluar. - Hej, çuksh, nga po shkon? Edhe këta gomarët e tjerë që binden me ush dhe me çuksh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇÚK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Maja e një mali a e një kodre zakonisht e zhveshur; mal a kodër me majë të lartë. Çukat e maleve. Tri çukat e krahinës. Çuka e Tomorit. U ngjitëm çukave.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.