Fjalori
ÇUDITEM

ÇUDÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. vjen çudi, nuk e besoj diçka; habitem. Çuditem me të. U çudita fort (tepër). U çudita kur e pashë. S’ka gjë për t’u çuditur. Çuditem si nuk e kuptoni këtë. Nuk është për t’u çuditur që... U çudita me egërsinë e zërit tim.
2. vetv. Mbetem pa fjalë përpara diçkajejashtëzakonshme ose shumëmirë, mahnitem. U çudit gjithë bota (fshati...). Çuditem se si orientoheshkëtë tymnajë. Të gjithë çuditeshin me shqiponjën.
Nuk është për t’u çuditur edhe mundndodhë, ka të ngjarë, s’është e pamundshme, mos u çudit po ngjau; s’është çudi.
Sin.: habitem, mahnitem, shtangem, mrekullohem, magjepsem.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ÇUDIT
ÇUDIT

ÇUDÍT (ÇUDÍS) vep., ~A, ~UR kal. 1. I ngjall çudi dikujt, habit. çuditi ky lajm. Po më çudit me këtothua. Do të më çudiste po të... nuk më besohet... Kjo nuk më çudiste. E çudiste edhe qetësia e thellë e asaj dite.
2. E lë pa fjalë dikë me diçkajashtëzakonshme ose shumëmirë, e mahnit. Çuditi gjithë botën. I çuditigjithë. I çuditi me aftësinë (me bukurinë...). Talentet shqiptare çuditin juritë e huaja. Ç’na çudite! iron. nuk na the asgjëveçantë!
Sin.: habit, mahnit, shtang, mrekulloj, magjeps.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.