Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
►ÇORODÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Trullosem dhe hutohem; nis të veproj pa qartësi, çorientohem. Çoroditet monedha evropiane. Çoroditet deputeti. Pushuesit u çoroditën.
2. vetv., vet. v. III. Humbet vetitë e mira e thelbësore, prishet, zvetënohet. Çoroditet njeriu. Çoroditet gjuha (kultura).
3. pës. e ÇORODÍT. Ushtria ishte çoroditur nga goditjet e kundërshtarit. Miliona përdorues të internetit çoroditen nga defekti i platformës.
✱Sin.: trullosem, hutohem, çorientohem, pështjellohem, prishet, zvetënohet, shthuret.
ÇORODÍT (ÇORODÍS) vep., ~A, ~UR kal. 1. E hutoj dhe e ngatërroj dikë për të mos menduar qartë dhe për të mos vepruar drejt. I çorodit mendjen. Taktikat e shumta e çoroditën ekipin. Më çoroditi përplasja e fortë.
2. Bëj që dikush a diçka të humbasë vetitë e mira e thelbësore, e prish, e zvetënoj; shthur. Çorodit njeriun. Çorodit gjuhën. Çorodit të rinjtë me ato mësime. Do të çorodiste sistemin e vlerave.
✱Sin.: hutoj, ngatërroj, pështjelloj, prish, zvetënoj, shthur.
ÇORODÍ,~A f. sh. ~, ~TË Gjendje hutimi e pështjellimi; paqartësi; çoroditje. Sjell çorodi. Bie në çorodi. Çorodia e këtij zhvillimi. Çorodia e jetës shkollore. Kulmi i çorodisë së …
Shfaq përkufizimin e plotë →ÇORODÍT (ÇORODÍS) vep., ~A, ~UR kal. 1. E hutoj dhe e ngatërroj dikë për të mos menduar qartë dhe për të mos vepruar drejt. I çorodit mendjen. Taktikat e shumta e çoroditën ekipin.…
Shfaq përkufizimin e plotë →ÇORODÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur çorodit dikë ose kur çoroditem. Çoroditje e madhe (e përgjithshme). Çoroditja e gjuhës. 2. Gjendja kur çorodit dikë ose kur çoroditem. Ç…
Shfaq përkufizimin e plotë →ÇORODÍTSH/ËM (i), ~E (e) mb. Që mund të çoroditet. Veprime të çoroditshme. Bashkimi i çoroditshëm. Horizonti i vet i çoroditshëm.
Shfaq përkufizimin e plotë →ÇORODÍTSHËM ndajf., libr. Në mënyrë të çoroditur. Të mos visheni çoroditshëm. E dashuruar çoroditshëm. Ka humbur rrugën dhe endet çoroditshëm.
Shfaq përkufizimin e plotë →ÇORODÍTUR (i, e) mb. 1. Që është trullosur dhe hutuar, që është çoroditur. Rrinte i çoroditur. Mbeti i çoroditur. Ekip krejtësisht i çoroditur me lojtarë të pasigurt.2. Që ka humbu…
Shfaq përkufizimin e plotë →ÇORODÍTËS,~E mb. 1. Që të huton dhe të trullos, që të çorodit. Pasojat çoroditëse të hashashit. Dëgjonte ulërimën çoroditëse të vajzave. Goditja çoroditëse e sulmuesit.2. Që të bën…
Shfaq përkufizimin e plotë →ÇORODÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që të huton dhe të trullos, që të çorodit. Çoroditësit e gjuhës shqipe. Tunduesi dhe çoroditësi i njerëzimit. Çoroditësin e gazetarisë shqiptare.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë