Fjalori
ÇOKU

ÇOKÚ ndajf., bised. 1. Në një vend të papërcaktuar, diku. Çoku po rri. Çoku e kam parë. Çoku do të jetë futur.
2. Më të rrallë; nganjëherë, ndonjëherë. Çoku e shoh. Çoku pyesin nganjëherë. Më parë çoku vinte. Çoku e ngrinin zërin, tani jo më.
✱ Sin.: diku, rrallë, nganjëherë, ndonjëherë.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ÇOK
ÇOK

ÇO/K,~KUI m. sh. ~QE, ~QET 1. Lloj çekani për të thyer gurë. Çoku i muratorit. Thyej me çok.
2. Trakullore e portës; gjuhëza e këmborës a e ziles, rrumb. Çoku i derës (i portës). Çoku i këmborës (i ziles). Bie çoku. U këput çoku.
3. Shtypësi i havanit. Çoku i havanit. Shtyp arrat (hudhrat, kafenë) me çok.
4. Nyjë në kyçin e eshtrave, që formon një të dalë si gungë. Çoku i dorës (i këmbës). Çoku i gishtit. Çoku i krahut maja e supit. Çoku i bërrylit maja e bërrylit. I bie me çok.
5. Sqep. Çoku i zogut. Çoku i pulës (i gjelit).
6. Gur i rrumbullakët sa një arrë a kokërr e rrumbullakët, që e përdorin fëmijët si kaqol në lojë. Çoku i arrave. Gjuaj me çok. E rroku me çok.
7. Guri i rrumbullakët pa numër në lojën e bilardos, me të cilin goditen gurët e tjerë. Çoku i bilardos. Hedh çokun. Pozicioni i çokut në tryezën e bilardos.
8. Tuni i një vegle prerëse, me të cilën godasim ose thyejmë diçka. Çoku i sëpatës. Çoku i shatit.
9. krahin. Nyjë nga e lidhura e shamisë së kokës të grave. E bëri çok shaminë në majë të kokës.
✱Sin.: çekan, trakullore, çokane, gjuhëz, rrumb, shtypës, nyjë, sqep, tun.
♦ I bie çokut (dikush) shih i bie legenit (dikush). Njëri i bie *kudhrës e tjetri çokut (çekiçit).

ÇOK

ÇOK,~UII m. sh. ~A, ~AT Goditje me çokun e gishtit në dorën e mbledhur. I dha nja dy çoka. - E do një çok kokës?

ÇOK

ÇOK,~UIII m. sh. ~A, ~AT zool. I vogli i buallicës, kotorr.
✱Sin.: kotorr, çokar.

ÇOK

ÇOK vep., ~A, ~UR kal. Pres me hanxhar. Çok mishin.
✱Sin.: çokanis, copëtoj, grij.

COK

COK ndajf., krahin. Me të vërtetë, saktë; troç, copë. Cok ashtu. Cok ia tregoi. Ia tha cok.

COK

COK vep., ~A, ~UR kal. 1. Prek lehtë, çik.
2. Cakërroj. I cokën gotat.
3. pës., vet. v. III e COK.

COK

COK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Çekan i vogël prej metali, çekiç.
2. Dorezë metalike në një derë, që përdoret për të trokitur, çok.
3. anat. Nyjë në mes të kyçeve të gishtit.

Rezultate të ngjashme

ÇOKUR

ÇÓKUR (i, e) mb. Që është prerë në copa të vogla (për mishin kryesisht), që është çokur, i çokanisur. Tul i çokur. Muskul i çokur. ✱ Sin.: i çokanisur, i copëtuar, i grirë, i çekan…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇOKUSH

ÇOKÚSH pacak., bised. Dikush. Çokush po troket. Çokush e sheh jashtë. Çokush që ka përdorur kompjuter, e di mirë se për çfarë bëhet fjalë. Çokush që mbështet krimet, mund të dënohe…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë