Fjalori
ÇITË

ÇÍT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Acinonyx jubatus) Kafshë me qime kafe me pullazeza, me këmbëgjata e të holla, e përhapur kryesisht në Afrikë; gepardi. Çita është një prej macevemëdha. Pesë këlyshët e vegjël çita lindën muajin e kaluar. India përgatitetmirëpresë 12 çita afrikane.

CITË
CITË

CÍT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Kunj i hollë prej druri, pykëz e hollë; spicë. Cita e kularit. Ngul një citë. I fut (i vë) një citë. Çaj drurin me cita. I hyri një citë.
2. Shtizë e hollë për të thurur çorape ose triko; grep i hollë për të qëndisur. Punoj me cita. Bëj triko me cita.
Sin.: cifël, kunj, pykë, shtizë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ÇIT
ÇIT

ÇIT vep., ~A, ~UR kal. 1. Ndaj. I çitën dhentë. E çita menjëherë.
2. Kreh diçka për herëparë.
Sin.: ndaj, veçoj, kreh.

CIT

CIT,~I m. Buza e një ene.

CIT

CIT (CIS) vep., ~TA, ~TUR kal. 1. Fut me zor, rras, ngjesh. Cit pykën. Cit hurin.
2. I japhajë shumë dikujt, e ngop mirë, ia mbush barkun plot, e dend dikë.
Sin.: rras, ngjesh, trys, ngop, urgus, mullos, fryj, ënjt, zhdëp, cic.


Rezultate të ngjashme

ÇÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Krehër me dhëmbë të rrallë. Bleva një çitës. Më jep pak çitësin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.