Fjalori
ÇARMATOSJE

ÇARMATÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur çarmatos dikë a ndonjë vend ose kur çarmatosem; kund. armatosje. Çarmatosja e ushtarëve (e popullsisë). Kërkoi çarmatosjen e popullsisë. Me çarmatosjen dhe dorëzimin e armëve të tyre. Pas çarmatosjes ndodhi edhe një ngjarje tjetër.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ÇARMATOS
ÇARMATOS

ÇARMATÓS vep., ~A, ~UR kal. 1. I heq armët dikujt, e lë pa armë ose pa armatime; kund. armatos. Çarmatos ushtarët. Çarmatos kundërshtarin. Çarmatosi grabitësi në tetë sekonda. Çarmatosi dhe përzuri nga miniera shtatëdhjetë ushtarë bashkë me majorin.
2. I heq armatimet a forcat ushtarake një vendi. Çarmatos një vend. Për të çarmatosur postat e xhandarmërisë në gjithë krahinën.
3. usht. I heq armës një vegël që të mos shkrehë; i heq predhat ose lëndën shpërthyese një arme; kund. armatos. Çarmatos mitralozin. Çarmatosi pistoletën shpejt e shpejt.
4. fig. I heq dikujt mundësinë për të luftuar a për t’u mbrojtur; ia thyej vullnetin për të kundërshtuar a për të vepruar. E çarmatosi me fjalë. Megjithatë, ky mendim nuk më çarmatosi. Atë e çarmatosi përsëri mençuria e vajzës.

Rezultate të ngjashme

ÇARMATIM

ÇARMATÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Çarmatosje; kund. armatim. Çarmatimi i një krahine. Nuk ka nevojë ligjore për çarmatimin e personave që kanë armë pa leje. Gjatë çarmatimit në Kërrabë…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇARMATOHEM

►ÇARMAT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Çarmatosem; kund. armatohem. 2. pës. e ÇARMATÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇARMATOJ

ÇARMAT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Çarmatos; kund. armatoj. - Nuk ishte e lehtë ta çarmatoje të riun. 2. min. I heq armatesën; kund. armatos. Çarmatoj galerinë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇARMATOS

ÇARMATÓS vep., ~A, ~UR kal. 1. I heq armët dikujt, e lë pa armë ose pa armatime; kund. armatos. Çarmatos ushtarët. Çarmatos kundërshtarin. Çarmatosi grabitësi në tetë sekonda. Çarm…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇARMATOSEM

►ÇARMATÓS/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Heq armët që mbaj zakonisht, mbetem pa armë; kund. armatosem. Robërit u çarmatosën në heshtje. Fshatarët ishin çarmatosur pasi panë kryepl…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇARMATOSUR

ÇARMATÓSUR (i, e) mb. 1. Që ia kanë hequr armët, që ka mbetur pa armë ose armatime; kund. i armatosur. Ushtar i çarmatosur. Krahinë e çarmatosur. Ai qëndronte i çarmatosur në mes t…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇARMATUAR

ÇARMATÚAR (i, e) mb. I çarmatosur. Polic i çarmatuar. Gardianet e çarmatuara të burgut.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë