Fjalori
ÇALAN

ÇALÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Çalaman. Hefes çalani bëhej gati për në luftë.


Rezultate të ngjashme

ÇALÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Çalamane. Trokitja e shkopit të çalanes.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAKËMBAS ndajf. Çalakëmbazi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAKËMBAZI ndajf. Me një këmbë, duke mbajtur njërën këmbë ngritur, cingthi, këmbëthyerazi. Eci çalakëmbëzi.Sin.: cingthi, çalakëmbas, këmbëthyerazi, hopthi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAMÁN,~E mb., keq. 1. Që çalon nga këmbët, i çalë. Burrë çalaman. Kalë çalaman. Ai iu përgjigj furnitorit të tij çalaman. Një mbret çalaman dhe me një sy të verbër. 2. fig. Që ës…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAMÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Njeri i çalë, ai që çalon nga këmbët. Midis tyre është i verbri dhe çalamani. Pyeti prapë çalamani ngulmues. Do të shpëtoj çalamanin dhe do të mbledh ata …

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAMÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Grua e çalë, ajo që çalon nga këmbët. Çalamania nuk dorëzohet aq lehtë. U afruan dhe çalamania më prezantoi një vajzë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAMANÍ,~A f. Prirje për t’i bërë punët me të meta, jo ashtu si duhet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAMÉLAS ndajf. 1. Duke çaluar; çalas. 2. Symbyllas. Luajnë çalamelas.Sin.: çalas, çalthi, symbyllas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAMÉLAZI ndajf. Çalamelas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇÁLAS ndajf. Çalthi.Sin.: çalthi, çalë, çalë-çalë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALÁSH,~E mb., keq. Çalaman, i çalë, çalosh. Të transformohej në një plak çalash dhe thinjosh.Sin.: çalaman, i çalë, çalosh, topall, çop.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALÁSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Burrë që është çalaman, që çalon.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALÁSH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Grua që është çalamane, që çalon.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAVÍT vep., ~A, ~UR kal. Nduk fort, shqyej. Sin.: shqyej, nduk, çjerr, shkalafit, çependuk.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►ÇALAVÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR pës. e ÇALAVÍT.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAVÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprim kur çalavit dikë a diçka. Sin.: shqyerje, ndukje, çjerrje, shkalafitje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇALAVÍTUR (i, e) mb. Që është i ndukur fort, që është çalavitur. Sin.: i shqyer, i ndukur, i çjerrë, i shkalafitur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.