Fjalori
ÇALË

ÇÁL/Ë,~AI f., veter. Sëmundje ngjitëse e bagëtive që i bën të çalojnë. U ra çala dhive. I zuri çala kuajt.

ÇALË

ÇÁL/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Rrudhë që ngelet në një rrobë; çapë. Shami me çala. Rrobë me çala. U bë me çala.
✱Sin.: rrudhë, çapë, zhubër.

ÇALË

ÇÁLË (i, e) mb. Që ka një këmbë më të shkurtër se tjetrën, që i ka të dyja të shtrembra ose të sëmura dhe kështu nuk ecën mirë, që çalon. Plak i çalë. Grua e çalë. Kalë i çalë. I çalë nga të dyja këmbët. Ka lindur i çalë. Ofroni një kafshë të çalë. Mbeti i çalë prej një aksidenti me makinë.
2. Që është më e shkurtër se tjetra, që është e sëmurë ose e shtrembër (për këmbët). Këmba e çalë. Por është pak e çalë nga njëra këmbë.
3. fig. Që ka një të metë të dukshme, që i mungon një pjesë e nevojshme, që nuk është i plotë; që bëhet me të meta, i mangët. Punë e çalë. Përgjigje e çalë. Përgatitje e çalë. Në mënyrë të çalë. I fola në greqishten time të çalë. Ky fillim disi i çalë nuk e kënaqi.
✱Sin.: çalaman, çal, çalan, çalash, çaluk, çop, i mangët, i metë, topall.
♦ Të hipë në *kalin çalë (dikush).

ÇALË

ÇÁL/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Njeri që ka një këmbë më të shkurtër se tjetrën, që i ka të dyja të shtrembra ose të sëmura, që çalon. Nuk do të mund të afrohet: as i verbri, as i çali. - Shkon i çali në arë?! Erdhi me një të çalë. Gjeti i çali të tatëpjetën. (fj. u.) u krijuan rrethana ashtu siç i vjen mbarë dikujt.

ÇALË

ÇÁL/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Grua që ka një këmbë më të shkurtër se tjetrën, që i ka të dyja të shtrembra ose të sëmura, që çalon. E çala mbante një shkop për të ecur mirë.

ÇALË

ÇÁLË ndajf. 1. Çalthi, duke çaluar. Eci çalë. Shkoi çalë. Çalë e nguc duke çaluar e i kërrusur, duke ecur me vështirësi.
2. fig. Në mënyrë të çalë, me të meta. Mbeti puna çalë.
✱Sin.: çalthi, çalas, çalë-çalë.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ÇAL
ÇAL

ÇAL,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Çalaman, njeri i çalë.

ÇAL

ÇAL,~E mb. Që është i çalë, çalaman.
✱Sin.: çalaman, i çalë, çop, topall, çalan.

Rezultate të ngjashme

ÇALË-ÇALË

ÇALË-ÇÁLË ndajf. 1. Duke çaluar a duke ecur ngadalë e me vështirësi; duke hequr këmbët zvarrë. Ecën çalë-çalë. Vajti (iku) çalë-çalë. Iu afrua çalë-çalë. Del çalë-çalë nga përroi.2…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇALËZ

ÇÁLËZ,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. zool. Zog i vogël që rri nëpër shkurre. 2. nj., veter. Sëmundja e çalës.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ÇALËZ

ÇÁLËZ,~AII f. sh. ~A, ~AT E çarë e mëngëve atje ku del krahu ose në këmbëzat e pantallonave. Çalëza e mëngores. Çalëzat e tirqve.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë