Fjalori
ÇAKAR

ÇAKÁR,~E mb. 1. Që e ka njërën anë të turirit të zezë dhe tjetrënbardhë (për delen a dashin).
2. Ai që shikon shtrembër, që është syçakërr.


Rezultate të ngjashme

ÇAKARÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që shikon shtrembër, që është syçakërr.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKARÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Ajo që shikon shtrembër, që është syçakërr.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKARÍT (ÇAKARÍS) vep., ~A, ~UR kal. Çakërrit. Vjehrra çakariti sytë. Ndërsa ajo kishte çakaritur sytë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►ÇAKARÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Çakërritem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKARÍTUR (i, e) mb. I çakërritur. Nuk i pulita fare sytë: i mbajta të çakaritur. Ai mendonte me sy të çakaritur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKÁRM/Ë (i), ~E (e) mb., krahin. Çakar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKARRÓK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Lojë symbyllas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKARÚJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. Grua a vajzë syçakërr, të shtrembër; vëngëroshe.Sin.: syçakërr, vëngëroshe, syvëngër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKA-ÇÁKA ndajf. Që nuk është e së njëjtës ngjyrë, lara-lara.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Grua që flet shumë dhe keq; llafazane. Sin.: llafazane, fjalamane, llapaqene.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAK/ÁLL,~ÁLLI m. sh. ~ÉJ, ~ÉJTË 1. zool. (lat. Canis aureus) Kafshë gjitare grabitqare më e vogël se ujku me qime të kuqërreme, që ushqehet zakonisht me ngordhësira dhe që nxjerr n…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKÁLL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Copë dërrase që përplaset mbi gurin e sipërm të mullirit kur ky rrotullohet dhe që rregullon rënien prej lugut të koshit në mokër të kokrrave të drit…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKALLÓS vep., ~A, ~UR kal., bised. E bëj dikë të tërbohet, e çmend. Çakallos dynjanë. E çakallos njeriun ai. Sin.: çmend, tërboj, shkalloj, çatrafiloj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKALLÓZ,~E mb. Që flet e vepron si i marrë; kokëkrisur. Djalë çakalloz. Grua çakalloze. Ky mbetet një gjest çakalloz. Sin.: i marrë, kokëkrisur, i çartur, i çmendur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKALLÓZ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njeri që flet e vepron si i marrë; kokëkrisur. - Mos u mbreh me atë çakalloz! Çakalloz është ai që s’e përfill dashurinë. 2. folk. Figurë e përrallave…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKALLÓZ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Grua që flet e vepron si e marrë; kokëkrisur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKÁVÇ,~I m. sh. ~A, ~AT zool. Qukapik.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKÁZ,~II m. sh. ~A, ~AT zool. Lloj qukapiku.Sin.: qukapik, çokaç, çokatës, çuklëtar, pikth.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKÁZ,~III m., bot. 1. (lat. Setaria glauca) Bar i keq me thepa, me kalli si të grurit, që nuk është i ngrënshëm për kafshët. 2. Mustaqet e grurit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ÇAKAÇÚK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Çoku i derës, trakullore. I ra çakaçukes tri herë.2. Çakalle mulliri. 3. Bizë me të cilën luajnë fëmijët. Luante me çakaçuke.Sin.: çok, trakullore,…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.