Fjalori

Rezultate në përkufizime për “zymtohem”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HIRNOSEM

HIRNÓS/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., kryes. v. III Merr ngjyrë si të përhime.
2. fig., vetv. Zymtohem.
3. pës. e HIRNÓS.

NGRYSEM

NGRÝS/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. vet. v. III Bie errësira e mbrëmjes, erret; kund. gdhihet. dimër ngryset shpejt (herët). Në verë ngryset vonë. Sa të ngryset. Para se të ngryset.
2. vet. v. III Kalon një ditë; kund. gdhihet. U ngrys edhe një ditë.
3. Kaloj ditën derimbrëmje ose në një gjendjecaktuar; më zë nata diku. U ngrysëm përjashta (në mal). U ngrys e nuk u gdhi vdiq pa aguar dita tjetër, vdiq natën. - Si u ngryse? si e kalove ditën? (përdoret si përshëndetje, kur takohemi me dikëmbrëmje). Ngryset e gdhihetpunë (mbi libra).
4. fig. Bëhem i vrenjturfytyrë, vrenjtem. U ngrys menjëherë. U ngrysfytyrë kur e pa.
Sin.: vrenjtem, terrtohem, vrerohem, nxihem, muget, muzget, mugëllon, murrëtehet, kalon, errem, errësohem, sterroj, sterrohem, zymtohem, vrugohem, zemërohem, serohem.
Ku *gdhihet nuk ngryset (dikush). Ngrysu e gdhiu është e njëjta gjë, është po ajo gjë, s’ka ndonjë dallim; bjer e çohu; laj thaj; si lehu, si bëri ham; ngre e ul; jo bathë, po fasule. Ku ngryset nuk gdhihet (dikush) nuk qëndron në një vend, lëviz shumë, shkon nga një vend në një tjetër; ku mbillet s’korret; ku bun s’bun.

NXIHEM

NXÍ/HEM jovep., ~VA (u), ~RË 1. vetv. Bëhem me të zezë; lyhem a ndotem me diçkazezë ose të errët e të papastër; kund. zbardhem. Nxihem me bojë. Je nxirëballë. U nxi pas murit. U nxi nga qymyri.
2. vetv., vet. v. III Bëhet i zi; merr një ngjyrëmurrme, të errët, si të zezë. I nxihen pendët (qimet). Nxihet qielli (deti). Nxihet rrushi. Nxihen fiqtë. Më nxihet buza (mishi) mavijoset buza (mishi). U nxi koha u vrenjt, e mbuluan qiellin re të zeza. Zogjtë e korbit nxihen nga ditaditë.
3. vetv. Marr një ngjyrë si të bronzit nga dielli, zeshkem. Nxihemdiell (nga dielli). Iu nxi lëkura. Iu nxinë krahët (këmbët).
4. fig., keq., vetv. Mbushet një vend plot e përplot me diçka jo të dëshirueshme. U nxi mali me ushtarë. Nxihej fusha me jeniçerë. U nxinë rrugët me fashistë. U nxinë ledhet me kufoma. U nxi vendi me karkaleca.
5. fig., vetv. Bëhem i zymtë e i ngrysurfytyrë, vrenjtem. Me të dëgjuar kritikat, u nxi i tëri. Nxihet nga inati.
6. vetv. erret vështrimi e më duket gjithçka e zezë. M’u nxinë sytë m’u veshën sytë, m’u err vështrimi, nuk pashëtutje. Nënës iu nxi bota kur mori lajmin e zi.
7. vetv., vet. v. III. Errësohet, ngryset. U vonë, ka filluarnxihet.
8. pës. e NXÍJ1-3.
Sin.: nxirohem, nxirosem, sterrohem, zgjyrosem, serohem, mavijoset, vrugohet, zeshkem, zeshkohem, zezohem, mbushet, ngrysem, vrenjtem, zymtohem, irnohem, irnosem, nxij, zemërohem, vrugohem, verenikem, murrëtehem, errësohet, ngryset, muget.
S’i nxihet *balli (dikujt). U nxi me *bojë (dikush). M’u nxi *dera. M’u nxi *faqja. S’i nxihet *faqja (dikujt). S’i nxihet *fytyra (dikujt). Iu nxi *hunda (dikujt). M’u nxi *jeta. S’i nxihet *lara (dikujt) vulg. M’u nxinë *sytë. M’u nxinë *vetullat. M’u nxi (m’u nxiros) *zemra (shpirti).

PËRNXIHEM

►PËRNXÍ/HEM jovep., ~VA (u), ~RË 1. vetv. Ngrysem shumëfytyrë, zymtohem tej mase.
2. pës. e PËRNXÍJ.

TRISHTOHEM

TRISHT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Bietrishtim, ndiej trishtim, më kaplon (më zë, më pllakos) trishtimi; pikëllohem, hidhërohem; kund. gëzohem. U trishtua nga vdekja e babait.
Sin.: brengosem, pikëllohem, vrerosem, helmohem, zymtohem, mërzitem, dëshpërohem.

VETVETE

VETVÉT/E,~JA përem. Vetja e vet, vetja (kur përdoret për përforcim). Edukimi i vetvetes. Përmbajtja e vetvetes. Kërkesat ndaj vetvetes. Ia bëri vetvetes. Gënjen vetveten. Fliste me vetveten. Luftonte me vetveten. Grindej me vetveten. U mblodhvetvete. Nuk i dhimbsej vetvetja. Përsërit vetveten thotë atë që ka thënë a shkruarparë; nuk thotë gjë të re.
Është dashuruar me vetveten (dikush) keq. i pëlqen shumë vetja, i duket vetja i bukur, i zoti, i zgjuar etj.; çmon a do vetëm veten e tij; është bërë mendjemadh; i ka hyrë vetjaqejf. Mbyllemvetvete bëhem i heshtur e shumë i përmbajtur, nuk flas e nuk i tregoj mendimet a shqetësimet e mia; zymtohem.

VRANËSOHEM

VRANËS/ÓHEM jovep., ~ÓA (u), ~ÚAR vetv., vet. v. III 1. Vrenjtet moti, koha, qielli mbulohet me re; kund, kthjellohet. U vranësua qielli e u terr i zi.
2. fig. Vrenjtem, ngrysem nga një telash, a shqetësim, marr një pamjezymtë, zymtohem. U vranësua në fytyrë. Iu vranësua fytyra e iu zi (sterrë). U vranësua nga zemërimi.

VRENJTEM

VRÉNJT/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. vet. v. III Vishet qielli me re, prishet koha; kund. kthjellohet. U vrenjt qielli. Është vrenjtur moti. U vrenjt koha.
2. fig. Rrudh vetullat, ballin, fytyrën kur kam një shqetësim, kur zemërohem ose kur biemendimethella, marr një pamjeashpër a të egërfytyrë; shpreh një pamjetillë; ngrysem; kund. çelem. U vrenjtfytyrë. U vrenjt nga zemërimi. U vrenjt kur e pa. Iu vrenjt fytyra.
Sin.: ngrysem, serohem, errem, nxihem, murrëtohem, zymtohem, mrrolem, vranem.

ZYMNEHEM

ZYMN/ÉHEM vep., ~ÉVA (u) ~ÝER krahin., vetv. Zymtohem, brengosem.

ZYMTOHEM

ZYMT/ÓHEM jovep., ~ ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv., vet. v. III Bëhet më i errët e pa shkëlqim; vrenjtet, ngryset. U zymtua qielli.
2. vetv. Vrenjtem, ngrysem; më mbulon zymtësia. U zymtuafytyrë. Iu zymtua vështrimi. Dhe në mos u zymtofshfytyrë, je nxirëshpirt, sigurisht. Mos më nga që të mos zymtohem, se kjo nuk të pëlqeka ty.
3. fig., vetv., vet. v. III Bëhet pa gëzime dhe i trishtuar; bëhet i paqartë, i errët e i turbullt; nxihet. Iu zymtua shtëpia. Iu zymtua jeta. Iu zymtuan mendimet (qëllimet, shpresat).
4. pës. e ZYMTÓJ.
Sin.: erret, vrenjtet, ngryset, murrëtohet, nxihet, mbyllet, sterrohem, turbullohem, trishtohem.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.