Fjalori

Rezultate në përkufizime për “zoritur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ZORIT

ZORÍT (ZORÍS) vep., ~A, ~UR bised., kal. 1. E shtrëngoj a e detyroj dikë me forcë, e vë në vështirësi, në mundim. E kanë zoritur borxhet. E nuk ka ma vështirë se tjetrin me e zoritkëto ditëvështira, se bukën e gojës nuk e kemi.
2. E vë në zor dikë, e ngushtoj. E zoriti pak. Nuk e zorit veten. Shumëkanë zoritë secili me nga një pyetjemprehtë. - Mos më zorit, të lutem! Këtë nuk e bëj dot.
Sin.: ngushtoj, shtërngoj, mundoj, detyroj.

ZORITEM

ZORÍT/EM jovep. ~A (u), ~UR bised. 1. vetv. Shtrëngohem a detyrohem me forcë, vihemvështirësi, në mundim. Pa u zoritur fare. Ai nuk zoritet fort.
2. vetv. Ngushtohem, vihem në zor, turpërohem. Ky malësori u zorit, se miku i kish ardhë e nuk kish shka me i qitë me hangër.
3. pës. e ZORÍT.
Sin.: ngushtohem, shtrëngohem, mundohem, turpërohem, detyrohem.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.