Fjalori

Rezultate në përkufizime për “zorim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PËRPJEKJE

PËRPJÉKJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përpjek ose kur përpiqem. Përpjekja e duarve (e këmbëve). Përpjekja e dy makinave (e trenave).
2. Gjendja pasi përpjek a pasi përpiqem. Ka përpjekje mendimesh.
3. Përqendrimi i vullnetit dhe i forcave fizike e mendore për t’ia dalë në krye një pune ose për të arritur diçka; mënyrë që përdor dikush për t’ia dalë në krye një pune; mundim, orvatje. Përpjekje të mëdha (këmbëngulëse, të pandërprera, të përditshme). Përpjekje e kotë. Përpjekjet e popullit tonë për liri e pavarësi. Bëj përpjekje përpiqem. Kërkohen shumë përpjekje. Bëri të gjitha përpjekjet. Nuk i shkuan kot përpjekjet.
4. Luftim i shkurtër, ndeshje me armë ndërmjet pak forcave; luftim. Përpjekje me armë ndërmjet bandave të drogës. Në përpjekje me armiqtë e kombit e të shqiptarisë.
✱Sin.: përplasje, trokitje, ndeshje, orvatje, tentativë, rropatje, çallëstisje, çalltisje, përçapje, përpëlitje, mundim, zor, goditje, takim, pjekje, përputhje, pajtim, sprovim, rrekje, këmbëngulje, zell, mukajet, shtërzim, zorim, luftim, betejë.

VALAVELE

VALAVÉL/E,~JA f. Zor, një gjendje shumë e keqe, e rëndë dhe e vështirë në të cilën ndodhet dikush. E kishte kapur valavelja. E ka shtrënguar valavelja.
✱Sin.: zor, zorim, shtrëngim, vështirësi.

VËSHTIRË

VËSHTÍRË ndajf. 1. Me shumë mund a përpjekje, duke u lodhur shumë, me vështirësi; kund. lehtë; kollaj. Është vështirë. E patëm vështirë. S'është dhe aq vështirë.
2. përd. kallëzues. Është e vështirë, zor. Vështirë të kthehet sonte. Vështirë të gjendet në shtëpi. Vështirë se e bën.
✱Sin.: mund, përpjekje, zorim, zahmet.

ZOR

ZOR,~I m., bised. 1. Shtrëngim që i bëhet dikujt për diçka, detyrim me dhunë a me forcë. Ia mori me zor. E mbajtën me zor. U fut me zor. E nxori jashtë me zor. Nuk është me zor kjo punë.
2. Përpjekje e madhe për të kryer a për të arritur diçka, mundim; vështirësi. Ngjitet (ngrihet) me zor. Ecte me zor. E hëngri me zor. Merr frymë (flet) me zor. E kuptoi me zor. Me zor e dallonin. E ka zor të flasë. Ka hequr zor. I dha zor të madh. Bujku i mirë ia merr me zor bukën tokës. (fj. u.).
3. Gjendje e keqe dhe e rëndë në të cilën është dikush dhe që e shtyn të bëjë diçka, nevojë; vështirësi. Ka rënë (është) në zor. Erdhi prej zorit. E pranoi nga zori. Kur t’i shoh dy sytë e shkrue, / Jam në zor, moj, jam në hall. (folk.). Zori të çon në derë të hasmit. (fj. u.).
4. Drojë a turp që na vjen nga dikush a nga diçka. I vjen zor nga ai. I vjen zor të flasë. E ka nga zori. - Mos ki zor! Na erdhi zor të gjithëve kur e pamë në atë gjendje. Nuk dinte ku të fshihej prej zorit.
✱Sin.: detyrim, dhunë, shtrëngim, forcë, përpjekë, mund, vështirësi, zorim, zahmet, hall, gjyç, drojë, turp, druajtje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë